En savoir plus sur le livre
J. J. Voskuils Monumentale roman 'Het Bureau' is literatuur geworden uit het kantoorleven, zoals velen het kennen. De dagelijkse sleur in het kantoor van Maarten Koning blijft ook in de jaren 1972–1975 somber en eentonig. De hardwerkende en minder hardwerkende volkskundigen in Amsterdam zijn meestal met zichzelf bezig of spinnen intriges. Ondertussen dienen de catastrofes zich al aan: de voortdurende ergernis met professor Pieters uit Antwerpen over de redactielijn van het gezamenlijke tijdschrift of de eigenzinnige beslissing van Maarten om, zonder medeweten van directeur Balk, voor de traditionele nieuwjaarskaart van het bureau een 'Brummtopf' als motief te kiezen – een beslissing waarvoor hij bitter moet boeten. Tenminste wordt er een film over oude agrarische tradities afgerond, al met kleine schoonheidsfoutjes: een van de protagonisten is vergeten zijn horloge af te doen, een ander draagt een sportieve hoed. Ook privé heeft Maarten het nodige te verwerken: zijn vader sterft, en ook voor de voormalige bureau-directeur Beerta loopt het jaar niet goed af…
Achat du livre
Het Bureau - 3: Plankton, Johannes Jacobus Voskuil
- Langue
- Année de publication
- 1996
- product-detail.submit-box.info.binding
- (souple),
- État du livre
- Bon
- Prix
- 14,99 €
Modes de paiement
Il manque plus que ton avis ici.
- Titre
- Het Bureau - 3: Plankton
- Langue
- Néerlandais
- Auteurs
- Johannes Jacobus Voskuil
- Éditeur
- Van Oorschot
- Publié
- 1996
- Format
- souple
- Pages
- 829
- ISBN10
- 9028240047
- ISBN13
- 9789028240049
- Séries
- Mots clés
- Fiction, Thèmes psychologiques, Famille, Relations, Roman social
- Évaluation
- 4,8 sur 5
- Description
- J. J. Voskuils Monumentale roman 'Het Bureau' is literatuur geworden uit het kantoorleven, zoals velen het kennen. De dagelijkse sleur in het kantoor van Maarten Koning blijft ook in de jaren 1972–1975 somber en eentonig. De hardwerkende en minder hardwerkende volkskundigen in Amsterdam zijn meestal met zichzelf bezig of spinnen intriges. Ondertussen dienen de catastrofes zich al aan: de voortdurende ergernis met professor Pieters uit Antwerpen over de redactielijn van het gezamenlijke tijdschrift of de eigenzinnige beslissing van Maarten om, zonder medeweten van directeur Balk, voor de traditionele nieuwjaarskaart van het bureau een 'Brummtopf' als motief te kiezen – een beslissing waarvoor hij bitter moet boeten. Tenminste wordt er een film over oude agrarische tradities afgerond, al met kleine schoonheidsfoutjes: een van de protagonisten is vergeten zijn horloge af te doen, een ander draagt een sportieve hoed. Ook privé heeft Maarten het nodige te verwerken: zijn vader sterft, en ook voor de voormalige bureau-directeur Beerta loopt het jaar niet goed af…