Paramètres
- 384pages
- 14 heures de lecture
En savoir plus sur le livre
<i>Drżące ciała. Rozmowy z artystami</i> to zbiór rozmów Artura Żmijewskiego z polskimi artystami nurtu krytycznego, m.in. z Pawłem Althamerem, Katarzyną Górną, Andrzejem Karasiem, Grzegorzem Kowalskim, Katarzyną Kozyrą, Zbigniewem Liberą, Jackiem Markiewiczem, Joanną Rajkowską. Rozmowy, przeprowadzone w latach 1993-2004, ukazują radykalne postawy artystyczne analizowane przez pryzmat życia codziennego i polityczno-społecznych transformacji. Stanowią istotny dokument dotyczący przemian w sztuce i obyczajowości w Polsce od lat 90. do dzisiaj. Żmijewski nie jest neutralnym rozmówcą – docieka i domaga się wyjaśnień, jak śledczy. Szuka materiału wybuchowego, dzięki któremu sztuka krytyczna jako jedyna część polskiej kultury w wolnej Polsce potrafiła stanąć do otwartej konfrontacji ze społecznymi wyobrażeniami nas samych. Książka Żmijewskiego jest godnym pożegnaniem ze sztuką krytyczną i próbą sformułowania nowego programu działań artystycznych.
Achat du livre
Kronika - 2: Drżące ciała. Rozmowy z artystami - Wydanie Drugie Rozszerzone, Żmijewski Artur
- Langue
- Année de publication
- 2008
- Reliure
- (souple),
- État du livre
- Bon
- Prix
- 27,99 €
Modes de paiement
Personne n'a encore évalué .
- Titre
- Kronika - 2: Drżące ciała. Rozmowy z artystami - Wydanie Drugie Rozszerzone
- Langue
- Polonais
- Auteurs
- Żmijewski Artur
- Publié
- 2008
- Format
- souple
- Pages
- 384
- ISBN10
- 8361006370
- ISBN13
- 9788361006374
- Séries
- Mots clés
- Description
- <i>Drżące ciała. Rozmowy z artystami</i> to zbiór rozmów Artura Żmijewskiego z polskimi artystami nurtu krytycznego, m.in. z Pawłem Althamerem, Katarzyną Górną, Andrzejem Karasiem, Grzegorzem Kowalskim, Katarzyną Kozyrą, Zbigniewem Liberą, Jackiem Markiewiczem, Joanną Rajkowską. Rozmowy, przeprowadzone w latach 1993-2004, ukazują radykalne postawy artystyczne analizowane przez pryzmat życia codziennego i polityczno-społecznych transformacji. Stanowią istotny dokument dotyczący przemian w sztuce i obyczajowości w Polsce od lat 90. do dzisiaj. Żmijewski nie jest neutralnym rozmówcą – docieka i domaga się wyjaśnień, jak śledczy. Szuka materiału wybuchowego, dzięki któremu sztuka krytyczna jako jedyna część polskiej kultury w wolnej Polsce potrafiła stanąć do otwartej konfrontacji ze społecznymi wyobrażeniami nas samych. Książka Żmijewskiego jest godnym pożegnaniem ze sztuką krytyczną i próbą sformułowania nowego programu działań artystycznych.