Jacek Gawłowski Livres

Wyobraźmy sobie, że w podręcznikach szkolnych zamiast wierszy Adama Mickiewicza pojawiają się teksty disco polo. Co poeta chciałby przekazać? Odpowiedzi na to pytanie można znaleźć w książce, która bada, co się dzieje, gdy teksty tych utworów trafiają w niepowołane uszy. Autor, nie będący typowym odbiorcą disco polo, stara się zrozumieć ich sens. Ta specyficzna literatura nie jest dostępna w książkach, ale atakuje nas z różnych stron: w samochodach, autobusach, na festynach, czy w barach. To poezja śpiewana, której celem jest muzyka i wykonanie. Michał Rusinek, autor książki, może stać się persona non grata wśród nowych elit, gdyż jest kulturalny, wykształcony i dobrze wychowany. W obliczu nowoczesnego społeczeństwa, może znaleźć się na marginesie, co byłoby przykre. Dlatego autor apeluje do czytelników, aby kupili i przeczytali tę książkę, która może odmienić ich spojrzenie na to, co wydaje się oczywiste. To pierwszy krok do stania się częścią kręgu osób podejrzanych.

A humorous guide to Poland for the new immigrant as well as for Poles who have not traveled much in Poland.

Starcie tytanów inteligencji, dowcipu, ironii i finezji językowej to fascynująca rozmowa między profesorem Jerzym Bralczykiem, wybitnym językoznawcą, a Michałem Ogórkiem, felietonistą Gazety Wyborczej. Bralczyk, nieprzymuszany przez Ogórka, odsłania nieznane fakty dotyczące języka polskiego oraz swoje osobiste doświadczenia, w tym trudne dzieciństwo, porażenie w Bazylice Świętego Piotra i fascynacje literackie. Przyznaje się także do sympatii wobec PRL i przynależności do PZPR. Ogórek, z kolei, otwarcie mówi o swojej śląskiej tożsamości i przyznaje się do wielu rzeczy. Ich rozmowy, prowadzone w lekkiej, inteligentnej formie, są pełne humoru i refleksji nad przeszłością, współczesnością oraz językiem, zwłaszcza polskim. Rysunki Jacka Gawłowskiego dodają całości lekkości. Książka to nie tylko dialog dwóch erudytów, ale także bogactwo anegdot, impresji i aluzji, które ukazują przemiany obyczajowe oraz losy ludzi i kraju. To doskonały przykład wartości rozmowy i humoru w myśleniu o języku i rzeczywistości.