Małgorzata Walczak-Sarao Ordre des livres

Szkoła na TAK! Podręcznik. Edukacja wczesnoszkolna. Klasa 2. Cześć 4 „Szkoła na TAK!”

Bajki profilaktyczne autorstwa Małgorzaty Walczak-Klimek uczą, przestrzegają i wzmacniają więź między dzieckiem a rodzicami. W obliczu kryzysowych sytuacji dorośli często zastanawiają się, jak przekazać dzieciom trudne i potencjalnie traumatyzujące treści, takie jak przemoc, rozwód czy depresja. Kluczowe jest, by nie czekać na traumatyczne wydarzenia, lecz wcześniej wyposażyć dzieci w wiedzę o zagrożeniach i kształtować ich wrażliwość. Bajki profilaktyczne, w atmosferze zaufania, mogą być drogowskazem w zrozumieniu trudnych tematów, a także pretekstem do budowania silnej więzi między dorosłym a dzieckiem. Każda bajka zawiera pytania-wskazówki, co ułatwia rodzicom i terapeutom dobór odpowiednich treści. Ważne jest, by nie zostawiać dzieci bez wspólnej analizy, gdyż może to przynieść więcej szkód niż korzyści w sferze emocjonalnej. Dorośli muszą zaakceptować, że obok dobra istnieje również zło, a szczęśliwe zakończenia nie zawsze są pewne. Złożone tematy, przedstawione w otwartej atmosferze, nie są dla dzieci zagrażające. Rozmowa, podobnie jak bajka, ma moc zbliżania ludzi. Tylko w ten sposób profilaktyka może być skuteczna.

Kiedy trzynastoletni Konrad Kuźmiński po raz pierwszy przestępował próg jeleniogórskiego schroniska, nie wiedział jeszcze, że poświęci życie ratowaniu zwierząt. Dziś może powiedzieć, że widział już chyba wszystko - stare psy porzucone w piwnicach, szczeniaki zamknięte w wersalkach, rasowce na łańcuchach, schorowane kundelki na granicy śmierci głodowej. Był zresztą świadkiem krzywdy nie tylko psów, ale także kóz, krów czy koni. Konrad jest przekonany, że każda istota zasługuje na godne życie, a jeśli właściciel go nie zapewnia, odbiera mu zwierzę, nie licząc się z konsekwencjami. Te zaś często bywają bolesne. Czym poskutkował tamten pierwszy dzień w schronisku? Jakie były początki działalności Dolnośląskiego Inspektoratu Ochrony Zwierząt? Jak wygląda codzienność Konrada i z jakimi trudnościami musi się mierzyć w systemie prawnym, który wielu spraw nie ułatwia? O swoich losach, chorobie, cierpieniu i ciemnej stronie ratowania zwierząt opowiedział Małgorzacie Walczak - dziennikarce, która karierę zaczynała, pracując między innymi przy reportażach o pseudohodowlach.

Teatr jest ciekawą podróżą do niesamowitego świata, niewyczerpanie nieodgadnionego, przestrzenią do uzewnętrznienia siebie, choć za pośrednictwem wykreowanej postaci - i właśnie to sprawia, że przyciąga on do siebie ludzi w różnym wieku, z różnorakich kręgów kulturowych i po rozmaitych przejściach życiowych. Nie bez powodu właśnie teatr wykorzystywany jest chociażby w procesie resocjalizacji w zakładach penitencjarnych, stanowi także element socjoterapii w placówkach wsparcia dziennego, instytucjach socjalizacyjnych czy w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych, a w ostatnich latach na szerszą skalę rozpowszechnia się również w klubach seniora. W niniejszej książce pragnę się skupić nie tyle na temacie morałów, jakie wypływają z samych treści spektakli teatralnych (choć warto tutaj podkreślić ich ogromne znaczenie w procesie wychowania młodego człowieka), ile raczej na walorach profilaktycznych i terapeutycznych uczestnictwa w całym procesie współtworzenia spektakli przez aktorów-amatorów dziecięcych i młodzieżowych teatrów prowadzonych przez wychowawców w świetlicach środowiskowych i innych placówkach opiekuńczo-wychowawczych oraz tych o charakterze specjalistycznym.

Życie to nieznana podróż, pełna codziennych wyzwań, radości i trudności. Musimy uczyć się przyjmować te doświadczenia mądrze, pamiętając, że najmłodsi obserwują nasze postawy. Ważne jest, aby wyposażyć dzieci w narzędzia do analizy świata, który, choć pełen beztroskiej zabawy i miłości, niesie też życiowe tragedie. Życie obfituje w niebezpieczeństwa, a rozmowy na trudne tematy nie zawsze są łatwe. Jak uświadomić dzieciom, że są ludzie o złych zamiarach, a życie to nie tylko radości, ale i smutki? Nie można tego przemilczeć. Bajki profilaktyczne mogą okazać się nieocenioną pomocą, subtelnie i przystępnie przedstawiając ważne tematy. W bajkach nie ma tematów tabu, a one stają się pretekstem do rozmów o śmierci, miłości, adopcji czy przemocy. Wspólne czytanie stwarza bezpieczną przestrzeń do bycia razem i poszukiwania odpowiedzi na dziecięce pytania. Bajki te są doskonałym narzędziem w pracy wychowawczej i terapeutycznej. Dołączone pytania-wskazówki mogą pomóc rodzicom w interpretacji. Nawet prosty komentarz może na długo zapisać się w pamięci dziecka. Zachęcam do poświęcenia dzieciom uwagi i udzielania szczerych odpowiedzi, co stymuluje ich rozwój. Każda bajka porusza inną problematykę, a moje wskazówki mogą inspirować pedagogów i terapeutów do tworzenia tematycznych scenariuszy. Piękne słowo uczy, wychowuje i daje morał.