C.S. Lewis, jeden z najważniejszych filozofów chrześcijańskich XX wieku, badał Prawdę, Dobro i Piękno w swoich pismach. Zbiór dwudziestu esejów analizuje te kluczowe zagadnienia, w tym naturę piekła, zła oraz pytanie o dobroć Boga w obliczu okropności świata. Autorzy esejów poruszają także związki między Lewisem a Tolkienem oraz spekulacje dotyczące proroctwa Lewisa o końcu człowieczeństwa. Koncepcja triady: Prawdy, Piękna i Dobra, stanowi centralny element klasycznej filozofii, z którą Lewis zapoznał się w Oksfordzie, oraz kluczowy element jego chrześcijańskiej wizji rzeczywistości. Przed nawróceniem Lewis poszukiwał prawdy, był oczarowany pięknem i dążył do dobra, jednak miał trudności w ich jednoczesnym realizowaniu. Prawdziwy mit i piękną opowieść, które odpowiadały na tę tęsknotę, odkrył dopiero w chrześcijaństwie. Eseje w tym tomie wnoszą istotny wkład w badania nad Lewisem jako filozofem i intelektualistą, prezentując jego myśli w przystępnym języku i rozwijając różne argumenty filozoficzne. Zbiór ten zainicjuje nową dyskusję na temat miejsca Lewisa w historii intelektualnej XX wieku, co czyni go cennym materiałem dla akademickich bibliotek.
