Judith Wesselingh Livres

An alternate cover edition can be found here and here. Camille dessine. Dessinais plutôt, maintenant elle fait des ménages, la nuit. Philibert, aristo pur jus, héberge Franck, cuisinier de son état, dont l'existence tourne autour des filles, de la moto et de Paulette, sa grand-mère. Paulette vit seule, tombe beaucoup et cache ses bleus, paniquée à l'idée de mourir loin de son jardin. Ces quatre-là n'auraient jamais dû se rencontrer. Trop perdus, trop seuls, trop cabossés... Et pourtant, le destin, ou bien la vie, le hasard, l'amour -appelez ça comme vous voulez -, va se charger de les bousculer un peu. Leur histoire, c'est la théorie des dominos, mais à l'envers. Au lieu de se faire tomber, ils s'aident à se relever.

Sposata dai genitori a 14 anni a un uomo di trent’anni più vecchio, deportata in Europa dall’Africa per essere stuprata, picchiata e umiliata tra le mura domestiche, in un incubo senza fine. Madre bambina di figli mai nati, per incuria, ignoranza, crudeltà, e di una bambina nata morta che non ha neppure avuto il diritto di accompagnare al cimitero. È la storia di Diaryatou, una testimonianza sconvolgente che apre gli occhi sulla condizione di molte giovani donne immigrate, vittime delle tradizioni e della sorda legge degli uomini. Grazie a una forza d’animo straordinaria e all’aiuto dei servizi sociali francesi, Diaryatou è riuscita a risollevarsi da una condizione disperata e s far sentire la sua voce. Raccontando la sua storia ha potuto finalmente ricordare chi è, chiudere gli occhi e ritornare al suo villaggio in Guinea, rivivere quei giorni felici con la nonna, che l'ha cresciuta come una vera madre, anche se non ha saputo evitare che le venisse inflitta l'usanza spietata dell'infibulazione. Raccontando la sua storia è riuscita finalmente a curare quelle piaghe che urlavano tutto il suo dolore, un dolore fatto di segregazione, abusi, paura, solitudine, ma soprattutto di un’infanzia distrutta troppo presto e che non potrà tornare mai più.

In een klein dorpje in het noorden van Soedan duikt de man op die het land een aantal decennia als dictator heeft geregeerd. Met behulp van een oude kaart zoekt hij naar het huis waar hij is opgegroeid. Het huis is echter ten prooi gevallen aan de oprukkende woestijn. Verloren in zichzelf, op de rand van geheugenverlies, dwaalt hij rond. Steeds meer doden beginnen hun opwachting te maken in zijn geheugen. Bedroefd en eenzaam zoekt hij bewijzen voor zaken die hij is vergeten. Hij herinnert zich de gebeurtenissen die hem tot een machtig man maakten. Veel mensen joeg hij tegen zich in het harnas en uiteindelijk leek Safaa, een jonge studente, zijn enige vertrouweling. Hij stelde haar aan als minister van Sociale Zaken en vroeg haar meerdere malen ten huwelijk. Toen verdween Safaa spoorloos.