Mirjam de Veth Livres

Halverwege zijn levensweg schildert André Gide zijn zelfportret, Niet als de anderen (Si le grain ne meurt). Met een genadeloze eerlijkheid beschrijft hij zijn jeugd, een donkere periode waarin hij merkt dat hij anders is dan anderen. De innerlijke, tegenstrijdige dialogen die hij voortdurend voert, doen hem inzien dat hij zijn oude gedaante moet afleggen om aan het werkelijke leven te kunnen beginnen. De jonge Gide leert de liefde kennen en ontdekt dat hij is uitverkoren voor het schrijverschap.

Een vrouw, die haar voorvaderlijk landhuis wil opknappen en opnieuw bewonen, wordt op allerlei manieren tegengewerkt door een projectontwikkelaar.

Au Château des Oliviers, là, entre Rhône et Ventoux, les cigales craquettent, la vigne mûrit au soleil, le bois d'oliviers offre sa paix ; il y a du mistral dans la cheminée et du Mistral sur les rayons de la bibliothèque. Quand Estelle était une enfant, son père lui disait qu'ils étaient là depuis toujours. Ils étaient heureux. C'était il y a trente-cinq ans. Avant le drame... Cet été, en retrouvant le domaine, elle décide de le ramener à la vie. Elle ne sait pas que le Château des Oliviers doit être rasé puis englouti sous les eaux d'un lac artificiel. Aidée par l'amour de la terre, par l'amour des siens et par l'amour d'un homme, Estelle va-t-elle gagner contre l'argent, le pouvoir, et le béton pour défendre ses racines ?