Ceci est un recueil qui englobe l'éventail éclectique représentant l'ensemble de l'œuvre de Sir Arthur Conan Doyle (1859-1930) : les récits de Sherlock Holmes, des histoires d'horreur, des reportages non fictionnels et, dans son intégralité, le roman apocalyptique "La Ceinture de poison."
Teksten van conférences van hedendaagse Nederlandse cabaretiers.
Met een voorwoord van Aart Staartjes - Grappige en bijtende verhalen van onder meer Hans Dorrestijn, Lenette van Dongen, Freek de Jonge, Annie M.G. Schmidt en Youp van 't Hek
Bundel dierenverhalen en columns van verschillende Nederlandse schrijvers.
Dutch
Dorrestijns vogelgids is het boek van een bekeerling. Op zijn eigen sardonische wijze schrijft Dorrestijn over zijn ontmoetingen in Nederland en in den vreemde met een nieuw mensentype dat hand over hand toeneemt: de vogelaar. In passende kledij en immer goed geluimd tuurt hij de bossen en de vennen af naar zelden geziene vogelsoorten als de Cirlgors en de Grote Trap. Elke nieuwe ontdekking brengt orgastische vreugde teweeg; niet voor niets spreekt Dorrestijn over de ornithologie als plaatsvervangende seksualiteit. Natuurlijk is Dorrestijns vogelgids ook een autobiografisch boek: 'Want ik ben zelf een soort zangvogel. Met meer cd's op mijn naam dan zelfs de Nachtegaal.'
Autobiografisch getinte roman over het mislukte huwelijksleven van een alcoholische schrijver.
De kunst van het lijden
Bundeling verhalen en gedichten over het leven en lijden van de auteur. Driekwart eeuw reeds voert Hans Dorrestijn een strijd op leven en dood tegen zijn demonen. Zijn jeugd werd gedomineerd door een boze stiefvader. Zijn adolescentie stond in het teken van de lelijkheid. Tijdens zijn studiejaren regeerde koning alcohol: Wie in het café naar binnen kijkt Ziet door het raam gezelligheid Vergis u niet, het is maar schijn Neem dat maar aan van Dorrestijn. Maar een Dorrestijn laat zich niet zomaar kisten. Als leraar overwon hij de wanorde. Uit zijn ongelukkige liefdes haalde hij de inspiratie voor zijn bitterzoete balladen en liedjes – die hij vervolgens zelf op het podium uitvoerde, zijn faalangst ten spijt. In de liefde bleef hij gedesillusioneerd achter, maar hij kreeg er veel voor terug. De vogels werden zijn nieuwe vrienden, de Wielewaal voorop. Sindsdien trekt Dorrestijn zingend en fluitend door de Lage Landen. In dit boek bundelt Dorrestijn zijn beste stukken over zijn leven en zijn lijden. Zijn 75-jarige ervaring staat garant voor een boek vol wijsheid, zelfspot en mededogen.
Eekhoorntjesbrood bij het Galileïplantsoen, Harig breeksteeltje in de Czaar Peterstraat, en Gekweekte champignon op de Ceintuurbaan zijn slechts enkele voorbeelden van de onverwachte rijkdom aan paddestoelen in Amsterdam. Dit boek onthult de vele ontdekkingen die gedaan kunnen worden, of het nu in stadstuinen, op voormalige spuitvelden of in stadsparken is. Paddestoelen, met hun mysterieuze verschijning en bizarre vormen, blijven fascineren. Historisch gezien werden ze vaak geassocieerd met duistere krachten, maar wetenschappelijke inzichten hebben ons begrip verdiept zonder de intrige te verminderen. Dit boek biedt een ongekende blik op paddestoelen in een stedelijk gebied, met een grondige verkenning van grachtentuinen, rommelbosjes en wegbermen. Het resultaat van meer dan vijf jaar intensief onderzoek is verrassend: maar liefst tweehonderd Rode Lijstsoorten werden in Groot-Amsterdam ontdekt, waaronder soorten die als uitgestorven werden beschouwd. De totaallijst bevat 1.106 soorten, waarvan meer dan driehonderd uitgebreid worden besproken. Verspreidingskaartjes geven inzicht in de rijkdom van paddestoelen in de stad, waardoor de diversiteit van Amsterdam op dit gebied duidelijk wordt.
hoe overleef ik de oude dag?
Nu Hans Dorrestijn op leeftijd is gekomen blikt hij terug op zijn leven. Hij mijmert over zijn jeugd, de vergankelijkheid, het naderend einde en over alle vrienden en kennissen die hem reeds zijn voorgegaan. Maar Hans zou Hans niet zijn als hij daar geen heel vrolijk boek over zou schrijven. Want bejaard zijn heeft ook zijn voordelen. Denk alleen al aan alle verworven inzichten over de moderne tijd, die Hans graag met u deelt. Dat levert mooie verhalen op, over bukken, brilpoetsdoekjes en geraniums, ‘Berichten uit het bejaardenhuis’, speciale aandacht voor de oeroude aardappel en nog veel meer. En last but not least, een indrukwekkende ode aan alle ‘Herauten van de dood’. Lang leve de oude dag, en lang leve Hans Dorrestijn!
Verhalen van Nederlandstalige schrijvers uit de fondsen Prometheus en Bert Bakker.
Als kind vraag je je af wat een kat zou zeggen als hij kon spreken. Dit huisdier kan zo wijsgerig in de vensterbank naar buiten zitten staren, hij móét wel diepe gedachten hebben. Ja, iedereen is wel eens nieuwsgierig naar het zieleleven van een kat. Maar pas op, verdiep je er niet te veel in. Doe maar liever geen pogingen je poes of kater woorden te leren. Dat dát een gevaarlijke liefhebberij is heb ik aan den lijve ondervonden. Als taalgeleerde lukte het mij na langdurige proefnemingen de kat Piël het spraakvermogen bij te brengen. Helaas! Wat een triomf had moeten worden werd mijn ondergang. Een kat gebruikt de taal niet zoals wij mensen, om elkaar beter te begrijpen. Integendeel: in de klauw van een kat wordt taal een wapen: een revolver, een gran BOM! Zodra Piël een beetje kon spreken, kwam zijn uitgesproken misdige aanleg aan het licht. En mij sleepte hij met zich mee en ik draaide voor al zijn wandaden op! Eigenlijk zijn de avonturen die ik jullie beleefa spannend voor kinderen van het leek me uiterst nuttig ze op te schrijven. De wraak van de Spaanse kat is niet zo maar een avonturenboek, het is een waarschuwing!
In korte humoristische stukjes geeft de auteur af op honden en hun bezitters.
Een gezin, na een schipbreuk aangespoeld op een onbewoond eiland, weet met hulp van een oude zeeman zich in leven te houden.
Hondsgrappig is die man. 'Ik moest een schaap een tongzoen geven / 't Bleek een hele ouwe ooi / Ze keek me aan met gele ogen / In haar schaapskop lang niet mooi [...] Wie eenmaal neemt een schaap te grazen / Die wil nooit iets anders meer.'0De meester van de melancholieke humor. In het Haagse Letterkundig Museum wordt op 10 december 2015 een kleine tentoonstelling geopend gewijd aan leven en werk van Hans Dorrestijn.0Hans Dorrestijn maakte voor dit Literaire Juweeltje een keuze uit zijn liedjes en gedichten, die eerder verschenen in de verzamelbundel 'Nu de liefde me zo tegenzit' (Nijgh & Van Ditmar 2005).
