Marion Bloem Livres

Bundeling van een serie interviews die eerder verschenen in weekblad HP/De Tijd. De auteur (1952) begon in 2007 met een serie interviews waarin bekende Nederlanders hun jeugdherinneringen vertellen. Dit leverde behalve een persoonlijk portret van de geinterviewde ook een kleine geschiedenis van Nederland in de twintigste eeuw op. Met onder meer herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog, de bevrijding, de wederopbouwperiode en de jaren vijftig en zestig.

De zusjes Sonja en Zon zijn in vele opzichten elkaars tegenpolen. Vooral de manier waarop ze met hun afkomst omgaan. Sonja is aangepast aan Holland en wil dan ook niet herinnerd worden aan haar Indische afkomst. Zon daarentegen droomt weg bij verhalen van haar vader over vroeger. In 'Geen gewoon Indisch meisje' laat Marion Bloem de spanningen zien tussen de Indische thuisomgeving en de Hollandse buitenwereld. Maar vooral heeft Marion Bloem met deze roman een krachtige stem gegeven aan de tweede generatie Indische Nederlanders.

Dutch

Na de dood van haar vader reist de achttienjarige Senne van Jakarta, waar ze is opgegroeid, naar Nederland om zich daar in het leven van haar opa te verdiepen. Haar broer Dian zwerft op dat moment rond in Indonesië om de beschuldigingen van zijn moeder aan het adres van hun overleden vader te weerleggen. Senne en Dian zijn kinderen van hun internet is een tweede huis, en de dreiging van terrorisme een gegeven. Door hun duik in het verleden worden ze geconfronteerd met de grenzen van hun eigen geweten en dat van hun naaste familie.Vervlochten grenzen vertelt aan de hand van een familiegeschiedenis over de driehoeksverhouding Nederlands-Indië, Indonesië en Nederland. De rode draad is het verhaal van opa, een ex-KNIL-militair, die het op zijn sterfbed betreurt dat hij zestig jaar geleden niet voor de onafhankelijkheid van zijn geboorteland koos.Marion Bloem is dé chroniqueur van Nederlands-Indië. Zonder nostalgie maar met compassie beschreef zij in eerdere romans het Indische milieu waar zij zelf deel van uitmaakt. Ook het nieuwe Indonesië heeft zij beschreven. Toch is de wijze waarop zij bovengenoemde drie werelden in Vervlochten grenzen met elkaar verbindt, vernieuwend. Bloem, een echte kosmopoliet, verlegt haar grenzen met Vervlochten grenzen.

Een nichtje vertelt over de tragische liefdesgeschiedenis van haar lievelingstante.

Vliegers onder het matras is een verhalenbundel waarin de typische vertelwijze en alle thema's van Marion Bloem te vinden zijn. Haar Indische achtergrond, de schrijfster die haar verleden probeert te concretiseren zodat haar heden begrijpelijk wordt, de erotiek, het verlangen naar een groots en meeslepend bestaan en het schrijven om te ontsnappen aan de werkelijkheid. De verhalen zijn in de loop van de jaren tachtig geschreven en horen onmiskenbaar bij elkaar. We herkennen de vrouwelijke hoofdpersonen, haar familieleden, de verliefdheden en het onbegrip. In elk verhaal wordt de lezer geconfronteerd met de vele verwachtingen van een jong meisje en de nuchtere visie daarop van de volwassen vrouw, die er al schrijvend aan terug denkt. De verhalen zijn als vliegers die onder het matras gekoesterd worden, waarmee de schrijfster uiteindelijk aan de onvermijdelijke teleurstellingen ontsnapt.

Het relaas van een jonge vrouw die de liefde van anderen nodig heeft om van zichzelf te kunnen houden.

Verhalen over de verwachtingen van een jong meisje en de nuchtere visie daarop van een volwassen vrouw.