Wybrane utwory sceniczne - 2: Do dna
En savoir plus sur le livre
Agnieszka Osiecka była związana ze sceną przez całe życie. Pisała wiersze, piosenki, powieści, opowiadania dla dorosłych i dla dzieci, ale także sztuki teatralne i widowiska telewizyjne. Pomysłowe, dowcipne, subtelne, bogate w piosenki i w muzykę, miały najlepsze cechy pisarstwa tej niezapomnianej Autorki.� Drugi po ?Jabłoniach? tom dramat�w Agnieszki Osieckiej nosi tytuł ?Do dna?, jak przedostatni spektakl, przy kt�rym Autorka pracowała w sopockim Teatrze Atelier. Podział utwor�w między tomy miał w zamyśle pokazać, że tw�rczość sceniczna Osieckiej mroczniała z upływem lat: wczesne ?jasne? sztuki w tomie pierwszym miały być dopełnione p�źniejszymi ?ciemnymi? w tomie drugim. Byłoby jednak sporym uproszczeniem dzielić te sztuki na pogodne i desperackie, a jeszcze większym ? przekładać ten podział na tw�rczość wczesną i p�źną. Utwory powstawały przecież w rozmaitych stylach, często ocierały się o pastisz, od samego początku łączyły liryzm i satyrę.�
Achat du livre
Wybrane utwory sceniczne - 2: Do dna, Agnieszka Osiecka, Marek Włodarski
- Langue
- Année de publication
- 2011
- Reliure
- (rigide),
- État du livre
- Abîmé
- Prix
- 6,09 €
Modes de paiement
Personne n'a encore évalué .
- Titre
- Wybrane utwory sceniczne - 2: Do dna
- Langue
- Polonais
- Auteurs
- Agnieszka Osiecka, Marek Włodarski
- Éditeur
- Prószyński Media
- Publié
- 2011
- Format
- rigide
- Pages
- 487
- ISBN10
- 8376489534
- ISBN13
- 9788376489537
- Séries
- Mots clés
- Librettos
- Description
- Agnieszka Osiecka była związana ze sceną przez całe życie. Pisała wiersze, piosenki, powieści, opowiadania dla dorosłych i dla dzieci, ale także sztuki teatralne i widowiska telewizyjne. Pomysłowe, dowcipne, subtelne, bogate w piosenki i w muzykę, miały najlepsze cechy pisarstwa tej niezapomnianej Autorki.� Drugi po ?Jabłoniach? tom dramat�w Agnieszki Osieckiej nosi tytuł ?Do dna?, jak przedostatni spektakl, przy kt�rym Autorka pracowała w sopockim Teatrze Atelier. Podział utwor�w między tomy miał w zamyśle pokazać, że tw�rczość sceniczna Osieckiej mroczniała z upływem lat: wczesne ?jasne? sztuki w tomie pierwszym miały być dopełnione p�źniejszymi ?ciemnymi? w tomie drugim. Byłoby jednak sporym uproszczeniem dzielić te sztuki na pogodne i desperackie, a jeszcze większym ? przekładać ten podział na tw�rczość wczesną i p�źną. Utwory powstawały przecież w rozmaitych stylach, często ocierały się o pastisz, od samego początku łączyły liryzm i satyrę.�




