Bookbot

De laatste wens

Verhalen van een uitvaartverzorgster - Druk 1

Évaluation du livre

En savoir plus sur le livre

En dan ga je dood. Sommige mensen weten allang dat ze dood gaan en hun familie ook. Ze regelen hun begrafenis of crematie tot in detail.Maar de dood komt ook dikwijls onverwacht. Niemand die het zag aankomen. Nergens is er een laatste wens opgeschreven. Hoe moet het nu? De nabestaande willen rouwen en niet regelen. Gelukkig is daar de uitvaartverzorgster, voor nabestaande de rots in branding. Samen met hen probeert zij het afscheid te regelen. Je kunt het zo gek niet bedenken of het kan worden uitgevoerd. Opgebaard worden in een schuur of in de stal, begraven in een katoenen doek. In een rieten mand of in een kist die is volgeplakt met postzegels, niets is onmogelijk.Mickele Haest heeft de memoires van een uitvaartverzorgster op een prachtige manier verwoord, en slaagt erin voelbaar te maken waar het in dit dankbare, maar onalledaagse vak om draait: empathie, creativiteit, liefde en mededogen.

Achat du livre

De laatste wens, Mickelle Haest

Langue
Année de publication
2012
product-detail.submit-box.info.binding
(souple)
Nous vous informerons par e-mail dès que nous l’aurons retrouvé.

Modes de paiement

3,9
Très bien
6 Évaluations

Il manque plus que ton avis ici.

Titre
De laatste wens
Sous-titre
Verhalen van een uitvaartverzorgster - Druk 1
Langue
Néerlandais
Éditeur
Thomas Rap
Publié
2012
Format
souple
Pages
176
ISBN10
9400403046
ISBN13
9789400403048
Séries
Évaluation
3,85 sur 5
Description
En dan ga je dood. Sommige mensen weten allang dat ze dood gaan en hun familie ook. Ze regelen hun begrafenis of crematie tot in detail.Maar de dood komt ook dikwijls onverwacht. Niemand die het zag aankomen. Nergens is er een laatste wens opgeschreven. Hoe moet het nu? De nabestaande willen rouwen en niet regelen. Gelukkig is daar de uitvaartverzorgster, voor nabestaande de rots in branding. Samen met hen probeert zij het afscheid te regelen. Je kunt het zo gek niet bedenken of het kan worden uitgevoerd. Opgebaard worden in een schuur of in de stal, begraven in een katoenen doek. In een rieten mand of in een kist die is volgeplakt met postzegels, niets is onmogelijk.Mickele Haest heeft de memoires van een uitvaartverzorgster op een prachtige manier verwoord, en slaagt erin voelbaar te maken waar het in dit dankbare, maar onalledaagse vak om draait: empathie, creativiteit, liefde en mededogen.