Piotr Majer Livres

Zamiarem badawczym autora jest próba odpowiedzi na pytanie o charakter odpowiedzialności kanonicznej biskupa w związku z przestępstwami o charakterze pedofilskim, których sprawcami są podlegli mu duchowni. Treścią monografii jest szczegółowa analiza przepisów prawa kanonicznego regulujących taką odpowiedzialność zarówno w aspekcie pozytywnym (zobowiązanie do określonych działań), jak i w aspekcie negatywnym (ponoszenie konsekwencji własnych niesprawiedliwych działań lub zaniedbań). Ponoszona przez biskupa odpowiedzialność nie wynika wyłącznie z jego pozycji hierarchicznego zwierzchnictwa w Kościele i nie jest prostą konsekwencją zasady respondeat superior, ale ma podstawę w jego obowiązku pasterskiej troski o powierzonych biskupowi wiernych. Prawo kanoniczne odcina się od koncepcji odpowiedzialności instytucjonalnej i anonimowej winy organizacyjnej. Egzekwowanie odpowiedzialności od biskupa, przy uwzględnieniu eklezjologicznych pryncypiów, musi opierać się na udowodnionej mu konkretnej winie in eligendo lub in vigilando.

Do rąk duszpasterzy oddajemy, przygotowany pod patronatem Rady Konferencji Episkopatu Polski, Praktyczny komentarz do Dekretu ogólnego Konferencji Episkopatu Polski o przeprowadzaniu rozmów kanoniczno-duszpasterskich z narzeczonymi przed zawarciem małżeństwa kanonicznego, którego przepisy obowiązują od dnia 1 czerwca 2020 roku w Kościele katolickim na terenie Polski. Wyrażamy nadzieję, że Komentarz stanie się pomocą w codziennej pracy duszpasterskiej. Autorzy

Niniejsza monografia jest efektem projektu „Teoretyczne i praktyczne aspekty bezpieczeństwa personalnego”, realizowanego w latach 2017–2020 przez Akademię Pomorską w Słupsku oraz Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu. Celem projektu była analiza społecznych patologii z perspektywy różnych podmiotów personalnych i strukturalnych, a także z punktu widzenia nauk o bezpieczeństwie, które badają zagrożenia wpływające na systemy bezpieczeństwa. Różnorodność perspektyw analitycznych wymagała szeroko zakrojonych badań, które były wyzwaniem dla zespołu badawczego. Badacze musieli posiadać interdyscyplinarną wiedzę na temat tradycyjnych i współczesnych problemów społecznych, w tym globalnych zjawisk oraz nowych wyzwań związanych z rozwojem cyberprzestrzeni. Monografia składa się z ośmiu rozdziałów, wstępu, zakończenia oraz słownika podstawowych terminów związanych z przedmiotem badań, co tworzy jej merytoryczno-logiczną strukturę.

Reformy systemów szkolnictwa wyższego w Polsce i innych krajach zmieniają funkcjonowanie instytucji akademickich, przybliżając je do modelu korporacyjnego. Wśród trzech głównych filarów tych zmian znajdują się profesjonalizacja zarządzania uczelniami, rosnące znaczenie trzeciej misji uniwersytetu oraz menedżerskie struktury władzy. Monografia konfrontuje tradycyjne modele zarządzania korporacjami z nowymi rozwiązaniami w akademickim środowisku. Autorzy stawiają tezę, że możliwa jest koegzystencja idei uniwersytetu Humboldta i uniwersytetu korporacyjnego, jeśli zastosuje się złagodzoną wersję menedżeryzmu w jego zhumanizowanej, neokolegialnej formie. Takie zmiany wymagają redefinicji struktur władzy i metod zarządzania, przy jednoczesnym zachowaniu tradycyjnych norm i wartości akademickich. Zreformowany uniwersytet powinien być organizacją skuteczną i efektywną, równocześnie utrzymując równowagę między odpowiedzialnością kierownictwa a współuczestnictwem akademickim. Zachowując racjonalność instytucjonalną, uniwersytet pozostanie legitymizowaną instytucją zarówno dla osób zewnętrznych, jak i wewnętrznych.