Monografia przedstawia sylwetki funkcjonariuszy Urzędu i Służby Bezpieczeństwa w powiecie lubińskim do 1975 r. w kontekście pytań o motywacje związane z podjęciem zatrudnienia, przyczynami zaangażowania i lojalności wobec komunistycznego aparatu represji. Zbudowany podczas służby kapitał społeczny, kulturowy i polityczny bez wątpienia wyróżnia tę grupę zawodową na tle ówczesnego społeczeństwa.
Książka ukazująca grupę jeleniogórskich licealistów, która założyła tajną organizację. Publikacja oparta na materiałach archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej, wspomnieniach ukazuje historię uczniów działających w tajnej organizacji, rozpracowanie grupy przez służby bezpieczeństwa, proces oraz ich późniejsze losy.
Mimo upływu czasu i licznych opracowań, badania komunistycznych służb specjalnych wciąż nie są wyczerpane. Odpowiedzi na pytanie o cel istnienia bezpieki i jej działania nie można ograniczyć do frazy o zabezpieczeniu systemu komunistycznego. Choć ta teza ma swoje podstawy, często służy jedynie racjonalizacji działań, zaniechań i zbrodni funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa oraz ich mocodawców. Oprócz analizy działań bezpieki, konieczne jest zbadanie motywacji osób współpracujących z policją polityczną. Ważne jest również zrozumienie, jak na skuteczność funkcjonowania wpływały struktura organizacyjna, obieg dokumentów, hierarchia władzy, relacje interpersonalne oraz autonomia jednostek. Projekt „W stronę antropologii bezpieki”, prowadzony od 2011 roku przez wrocławskich badaczy związanych z IPN i Uniwersytetem Wrocławskim, ma na celu rozwijanie refleksji naukowej nad działalnością służb specjalnych. Wykorzystanie perspektyw takich jak teoria organizacji, socjologia, kulturoznawstwo, politologia, prawo, antropologia, językoznawstwo i psychologia pozwala na nowe spojrzenie na komunistyczny aparat bezpieczeństwa, weryfikując dotychczasowe sądy i przekonania.