Bookbot

Zofia Turowska

    Osiecka. Nikomu nie żal pięknych kobiet
    Gustaw. Opowieść o Holoubku
    • 2020

      Osiecka. Nikomu nie żal pięknych kobiet

      • 350pages
      • 13 heures de lecture
      3,2(234)Évaluer

      Najlepszy portret Agnieszki Osieckiej, artystki i poetki, przedstawia ją jako matkę, żonę, kochankę, dziennikarkę i celebrytkę PRL-u. To nie jest typowa biografia, lecz zbiór wspomnień przyjaciół, fragmentów pamiętników, opowiadań, wierszy oraz archiwalnych zdjęć autorstwa Osieckiej. Odkrywa nieznane fakty i przypomina te zapomniane. Urodzona w rodzinie, dla której kultura była istotna, Osiecka w młodości zaczęła pisać pamiętnik, co nie podobało się rodzicom. Po odejściu ojca wszystko się zmieniło, a ona obwiniała go za brak pokory. Zofia Turowska, autorka, zebrała różnorodny materiał i pisze bezpretensjonalnie, unikając zbędnych dywagacji. Przedstawia Osiecką jako osobę pełną życia, wolną i łamiącą konwenanse, ale z wyczuciem opisuje jej miłosne perypetie, skandale i związki. Turowska zdołała opowiedzieć Agnieszkę, co jest istotne zarówno dla miłośników poezji, jak i dla sceptyków. W marcu na antenie TVP zadebiutuje serial oparty na jej życiu. Zofia Turowska, dziennikarka i autorka wielu książek, przygotowuje biografię Gustawa Holoubka.

      Osiecka. Nikomu nie żal pięknych kobiet
    • 2020

      Gustaw. Opowieść o Holoubku

      • 416pages
      • 15 heures de lecture
      3,8(23)Évaluer

      Dlaczego teraz książka o Holoubku? Bo ciągle żyje w naszej pamięci. Bo był i nadal jest kimś więcej niż wspaniałym aktorem. To znaczące sceny z jego życia, to Gustaw na tle historii, we wspomnieniach rodziny, przyjaciół i kolegów, bardziej codzienny niż pomnikowy: mąż, ojciec, dziadek, mądry, urokliwy człowiek, zwyczajnie nadzwyczajny przyjaciel, niezwyczajny kibic, kompan do brydża, pokera, niezwykły opowiadacz dykteryjek. Dżentelmen o magnetycznym głosie i uwodzicielskim spojrzeniu. Człowiek mądrego słowa, riposty, dowcipu. Inteligent. Kreował życie, jakiego pragnie. Patrzył do przodu, nie za siebie. Potrzeba nam takiego pokrzepiającego portretu... To, o czym myślał, pisał, mówił, jest w tej książce najważniejsze i ciągle aktualne. Ma się wrażenie, że Holoubek nie odszedł do następnego życia, lecz pozdrawia nas ciągle z drugiego brzegu...

      Gustaw. Opowieść o Holoubku