Monografia przybliża zjawisko ludowego i masowego ruchu kaznodziejskiego w protestanckiej Skandynawii XIX wieku, który stanowił sprzeciw oraz świecką alternatywę wobec Kościoła państwowego i jego interpretacji wiary. Geneza tych ruchów łączy się z pietyzmem, istotnym nurtem odnowy w Kościołach protestanckich, zwłaszcza luterańskich, na przełomie XVII i XVIII wieku. Autorka koncentruje się na pozareligijnym, społecznym znaczeniu tych ruchów, postrzegając je nie tylko jako zjawisko w historii luteranizmu, ale także jako kluczowy element procesów modernizacyjnych w XIX-wiecznej Skandynawii. Ruchy kaznodziejskie wpłynęły na kształtowanie się społeczeństwa obywatelskiego oraz świadomości narodowej wśród chłopskich warstw społecznych. Publikacja jest efektem projektu zrealizowanego dzięki grantowi Narodowego Centrum Nauki.
