Utwór stanowi zwieńczenie przemyśleń dotyczących filozofii człowieka, religii, polityki oraz państwa i prawa. Kluczową wartością określającą zdrowie psychiczne jednostki jest pokój wewnętrzny, rzadko podkreślany w literaturze kognitywistycznej i filozoficznej. Zamiast tego, często dominują pojęcia wolności i równości, które definiują jedność psychofizyczną. Idea pokoju określa warunki społecznego indywidualizmu, sprzyjając formowaniu się w oparciu o wartości, interakcjonizm kolektywistyczny oraz modele sprawowania władzy publicznej, które opierają się na pokoju zewnętrznym. Promowanie praktyki pacyfistycznej ilustruje jedność wszechrzeczy na poziomie holizmu jednostkowego, społecznego i ekologicznego, mając na celu ochronę życia organicznego i nieorganicznego na Ziemi. Monografia stara się obalić mity dotyczące edukacji do wolności, które nie mają solidnego historycznego i filozoficznego uzasadnienia. Tylko poprzez wolność wewnętrzną i zewnętrzną można osiągnąć pierwiastkowe prawo – ideał sprawiedliwości, a także tworzyć wspólnotowe formy współżycia i współdziałania, co prowadzi do rzeczywistej jedności cywilizacyjno-kulturowej.
