Bobula Maciej Livres

Wznowienie debiutu poetyckiego Macieja Bobuli, który zdobył Wrocławską Nagrodę Poetycką Silesius w 2019 roku, przynosi ze sobą bezprecedensowy gest. Poeta, wraz z innymi nominowanymi, zdecydował o podziale nagrody, co zapoczątkowało nowy trend w literackich wyróżnieniach, w którym nagradza się także nominowanych. Debiutancka poezja Bobuli łączy w sobie elementy społecznie zaangażowanej twórczości, kreśląc socjologiczną panoramę miejsc znanych autorowi. Skupia się na obszarach, które w 2018 roku były poetycko niedostatecznie reprezentowane, takich jak wsie i prowincje, które były zaniedbywane na rzecz dużych miast i przyrody. Bobula nie idealizuje prowincji ani nie ukazuje jej w magiczny sposób, unikając jednocześnie brutalności w opisie problemów społecznych, takich jak alkoholizm czy relacje z naturą. Jego poezja przypomina styl reportażowy, w którym autor stara się być niedostrzegalny, a trudne tematy równoważy humorem. To właśnie ten balans może być najmocniejszą stroną jego twórczości.

Przedstawiona praca gen. Franciszka Latinika pomimo upływu czasu posiada szczególny walor; jest w dalszej mierze podstawowym źródłem wiedzy o wydarzeniach odradzającej się po latach niewoli Polski jednak tu w kontekście walki o granicę południowo-zachodnią. Wojna polsko-czechosłowacka bo o niej mowa jest najmniej znanym epizodem szerszego tła walk niepodległościowych, i choć nie miała tak dramatycznego przebiegu, jak równolegle trwająca wojna polsko-bolszewicka, to przecież jej konsekwencje i rodzące się stąd napięcia były odczuwalne przez całe dwudziestolecie międzywojenne, a nawet później, już po II wojnie światowej. Opis tych zmagań wyszedł spod pióra nie tylko ich uczestnika, ale w jakimś sensie demiurga polskiej obrony, która ze względu na ubóstwo środków, jak i nielicznych jednostek wojskowych nadrobiona została męstwem i determinacją... (ze Wstępu prof. Mariana Małeckiego)

Autor książek wierszem i prozą Maciej Bobula zabiera nas w świat dzieciństwa oglądanego przez ramię. W jego najnowszym tomie znajdziemy więc słodkie czereśnie, ale też martwe zwierzęta, przemoc, wspomnienia filmów, których nie da się zapomnieć i nieustannie powracającą śmierć. Pustko zwabia czytelników bajkową stroną wizualną, rysunkami z zeszytów, które, jak wiersze Bobuli, chwytają moment, emocję, afekt. Chwilę później oddaje głos Człowiekowi Słoniowi z filmu Davida Lyncha, a ten wyznaje: świat był mi koszmarem mówi bohater wiersza Bobuli. Bo cierpienie i śmierć to główne postaci tej książki. Bobula pisze poezję szczątków, w której los ludzi nie góruje wcale nad losem zwierząt. Poznajemy tu koty, jeże, psy. Język Pustko to połączenie tradycji, ludowej melodii i polskości z nowoczesnością, rapem. Zawołanie mordo spotyka tu mord, jest jego sąsiadem. Nie wiadomo tylko czy tym dobrym czy złym. Wiersze Macieja Bobuli się nie kończą, rozmawiają ze sobą, opowieść zmienia na chwilę temat i nastrój. Jesteśmy na wsi, w klasie, jesteśmy na podwórku, jesteśmy na pogrzebie, jesteśmy w kosmosie. Jest o dzieciństwie, samobójstwie, płci, planecie i kolonializmie. Raperka Little Simz występuje tu na jednej scenie z ofiarami polskich pogromów. To poezja obrazów odzyskanych. Trwalszych niż ziemia.

W dniu 20.IV. w Wilnie sytuacja nie uległa poważnym zmianom. Strona polska ograniczyła się do drobnych działań, nie podejmując agresywnych kroków. Przeciwnik, mimo przybycia posiłków z Landwarowa, także skupił się na obronie i ewakuacji. Wieczorem do Wilna dotarł kolejny batalion piechoty, a 21.IV. o 2.00 rano przybyła reszta piechoty gen. Śmigłego z sztabem dywizji. O godzinie 5.00 rozpoczęło się natarcie, które w godzinach popołudniowych doprowadziło do opanowania całego miasta. Wróg wycofał się na północny zachód, w kierunku Mejszagoły. Z powodu wyczerpania oddziałów, szczególnie kawalerii, pościg był niemożliwy, ograniczono się do zabezpieczenia miasta od północy i wschodu. Tylko trzy szwadrony kawalerii wysunięto w kierunkach południowo-zachodnim i zachodnim, aby obserwować ruchy odciętej rosyjskiej dywizji litewskiej. Ofensywa wileńska, jedna z pierwszych polskich operacji wojskowych podczas wojny polsko-bolszewickiej 1919-1921, miała na celu zajęcie Wilna i Wileńszczyzny oraz przyłączenie tych terenów do odrodzonego państwa polskiego. Książka przedstawia działania wstępne w tej wojnie, ofensywę z kwietnia 1919 roku oraz obronę Wilna przed wojskami sowieckimi w kwietniu i maju 1919 roku.