Drugie wydanie nowatorskiej monografii bada problematykę ekofilozoficzną w literaturze rosyjskiej od połowy XIX do końca XX wieku, dotąd nieobecną w dyskursie literaturoznawczym. Autorka analizuje podmiotowość zwierząt oraz relacje między człowiekiem a zwierzętami, uwzględniając moralne aspekty ludzkich działań (ekoetyka). Celem jest określenie jakości interakcji ludzi z nieludźmi na podstawie wybranych utworów prozatorskich, poetyckich i publicystycznych. Książka łączy literaturoznawstwo z ekofilozofią, etyką środowiskową i etologią, nawiązując do zoosemiotyki i prawnej ochrony zwierząt. Autorka ukazuje złożone relacje w kontekście historycznym, uwzględniając wpływ teorii Darwina, ochrony dzikiej przyrody oraz refleksji po II wojnie światowej nad etyką ludzkiego bytu, prowadzącej do praw człowieka i zwierząt. Książka jest adresowana do osób zainteresowanych dobrostanem zwierząt oraz moralną odpowiedzialnością w relacjach człowiek-zwierzę. Podejmuje trudne tematy, takie jak wegetarianizm, gatunkizm czy martyrologia zwierząt, skłaniając do refleksji nad okrucieństwem wobec zwierząt. Odsłania nowe oblicze rosyjskich pisarzy jako obrońców zwierząt, a także przybliża mniej znanych autorów miłośników zwierząt. Monografia wpisuje się w nurt posthumanistyczny, kwestionując dotychczasowe status quo człowieka i promując badania nad relacjami ludzko-zwierzęcymi. Jej celem jest propagowanie studiów, które na Zachodzie stanowią już odrębn
Justyna Tymieniecka-Suchanek Ordre des livres (chronologique)
