Autorzy rozważają kulturowe znaczenie twórczości Zofii Rydet, opierając się na „analizie etymologicznej” pojęcia fotografii. Zauważają, że ten rodzaj przekazu wpływa na tradycyjne pojęcia tekstu i opowieści oraz na myślenie obrazami. Przyjęta metodologia prowadzi do ukazania Zapisu socjologicznego jako aktualizacji znaczeń doświadczenia i rytuału, które są zawarte w tradycji fotografii, a także odzwierciedlone w cyklu fotograficznym Rydet. Autorzy pytają o przyczyny rosnącej popularności odkrywanych w nim obrazów świata i podejmują próbę rekonstrukcji fotograficznej poetyki artystki. Gatunkowe pojęcie cyklu jest rozpatrywane jako zagadnienie z pogranicza narratologii i praktyk performance’u. Twórczość Rydet pełni funkcję poznawczej inspiracji do szerszych rozważań teoretycznych nad miejscem obrazów fotograficznych w nowoczesnej kulturze. Teoretyczny aspekt publikacji prowadzi do propozycji „zwrotu fotograficznego”, ilustrowanego pracami Rydet. Kontekst kulturowy i omówienie immanentnej poetyki jej fotografii łączą się w powrocie do korzeni fotografii, prezentując proces kształtowania cyklu jako splot wartości estetycznej i obserwacji antropologicznej.
