Bookbot

Lidia Ostałowská

    9 janvier 1954 – 21 janvier 2018

    Cette auteure s'est fait connaître par son intérêt marqué pour les minorités, les femmes et les groupes sociaux marginalisés. Son style journalistique se distinguait par une profonde compréhension et une grande empathie envers ceux qui vivent en marge de la société. Malgré ses débuts dans le reportage, elle s'est également consacrée à des activités académiques, enrichissant ainsi sa vision des problèmes sociaux. Son travail a été salué par la critique, comme en témoigne sa nomination à un prix littéraire prestigieux.

    Lidia Ostałowská
    Cygan to Cygan
    Akvarely pro Mengeleho
    • Akvarely pro Mengeleho

      • 224pages
      • 8 heures de lecture

      Výjimečná publikace věnující se nejen šoa. Pojednává o osudu Židů za války, ale také Romů, a věnuje se též potrestání viníků. Ústředním a titulním motivem je osud brněnské rodačky Diny Gottliebové-Babbitt (1923–2009), která byla deportovaná z Terezína do rodinného lágru v Auschwitz-Birkenau. Válku přežila díky tomu, že pořizovala přímo pro Mengeleho věrné portréty-akvarely vězněných Romů, které chtěl použít pro svoji pseudovědeckou práci. Od této linie ovšem vede nespočet odboček, věnovaných osudu Romů a Židů před a po holokaustu. Polský originál – Farby Wodne (2011) – byly nominovány na prestižní ceny Nike nebo Ryszarda Kapuścińského.

      Akvarely pro Mengeleho
      3,5
    • Cygan to Cygan

      • 176pages
      • 7 heures de lecture

      Znakomite romskie portrety Lidii Ostałowskiej, po kilkunastu latach od pierwszego wydania, wciąż pozostają aktualne. Niestety, sytuacja Romów nie uległa poprawie, a w wielu przypadkach pogorszyła się. Żadne z postkomunistycznych państw nie wypracowało skutecznego modelu współistnienia z mniejszością romską, która, na co dzień niewidoczna, przypomina o sobie głównie w kontekście alarmujących wydarzeń, takich jak deportacje czy zakazy żebrania. Książka ukazuje złożoność środowiska romskiego, uwzględniając mentalność gadziów oraz tożsamość narodową państw, w których żyją Romowie z różnymi paszportami. Ostałowska podkreśla, że przyszłość Romów powinna być w ich rękach, a nie w rękach gadziów. Jej reportaże, pełne pasji i humanizmu, odsłaniają fascynującą rzeczywistość Romów, ich marzenia i tragedie, unikając fałszywej sentymentalności. Książka jest nie tylko dokumentem społecznym, ale także głosem ludzi, którzy zasługują na zrozumienie i szacunek. To mistrzowskie dzieło, które warto przeczytać, aby dostrzec Romów jako współobywateli, a nie tylko outsiderów.

      Cygan to Cygan
      3,4