Kristien Hemmerechts Livres

Ervaringen van de schrijfster in Amsterdam, Berlijn, Australië, Zuid-Afrika en de Verenigde Staten.

Vijf verhalen over Janne en Jamila, die bij elkaar in de klas zitten. Ze komen uit heel andere gezinnen, maar zijn elkaars beste vriendinnen. De meiden werken aan hun spreekbeurt, gaan met de ouders van Jamila naar Parijs en bezoeken de dierentuin. Vanaf ca. 9 jaar.

Veertien korte vervalen over wraak

« Lire, c'est oublier, tout oublier, y compris ses lectures passées, toutes ces histoires qui sommeillent dans nos arrière-mémoires et qui ne demandent qu'à resurgir à l'improviste, ces pages entières qui nous tombent dessus - mais jamais, justement, quand on lit, quand on lit vraiment. Lire, c'est dégager le terrain, faire table rase, retrouver l'innocence. » Laure Adler

Verhalen van 10 hedendaagse nederlandstalige schrijvers over één van de Tien Geboden.

De woorden zijn vele eeuwen oud, en zijn talloze keren herhaald, en toch lijken ze nog niet tot ons te zijn doorgedrongen, of toch niet voldoende," aldus Kristien Hemmerechts. "Vraag en er zal gegeven worden. Dan vraag ik een wereld waarin het waardevolle uit de Bijbel, het Oude Testament zowel als het Nieuwe, eindelijk in de praktijk wordt gebracht. Amen."00Ter gelegenheid van de verschijning van de nieuwe Bijbel op 14 oktober 2021 buigen tien schrijvers zich over de betekenis van de Bijbel in de eenentwintigste eeuw: Désanne van Brederode, Arnon Grunberg, Kristien Hemmerechts, Guus Kuijer, Fik Meijer, Christine Otten, Willem-Jan Otten, Anne Vegter, Annelies Verbeke en Frank Westerman. Sommigen doen dat vanuit religieuze inspiratie, anderen vanuit de gedachte dat de Bijbel veruit het invloedrijkste boek is in de westerse cultuur. Samen geven de schrijvers een caleidoscopisch en verrassend beeld van het belang dat de Bijbel heeft in onze tijd.

Voor iedereen die van lezen houdtWant iedereen moet de kans krijgen om te leren lezen en schrijvenMeer dan 76 miljoen kinderen in ontwikkelingslanden gaan niet naar de basisschool. Ze leren niet lezen of schrijven. De opbrengst van Stampvol spannende verhalen voor het goede doel komt ten goede aan de non-profitorganistatie Room to Read, die boeken en scholing verzorgt voor kinderen in Azië en Afrika. Room to Read heeft inmiddels de levens van meer dan 3,1 miljoen kinderen veranderd. Elk verkocht boek van Stampvol spannende verhalen levert 5 schoolboeken op.Stampvol spannende verhalen voor het goede doel bevat korte verhalen, voor het merendeel speciaal voor deze gelegenheid geschreven, van de succesvolste Nederlandse en Vlaamse thrillerschrijvers van dit moment. Willem Asman, Marianne en Theo Hoogstraaten, Bavo Dhooge, Nicolet Steemers, Simon de Waal, Alex van Galen, Daniëlle Hermans en alle andere auteurs in deze bundel, en diverse bedrijven die hielpen bij het tot stand komen van deze uitgave, werkten allemaal belangeloos mee.Deze bundel bevat tevens een bon om een maand lang mee te spelen in de Sponsor Bingo Loterij.

Op 22 mei 1997 overleed onverwachts de Vlaamse dichter Herman de Coninck. Hij was met collega-schrijvers onderweg naar de opening van een literair congres in Lissabon. In Taal zonder mij herleest zijn weduwe, Kristien Hemmerechts, zijn poëzie en gaat daarbij vooral in op het expliciet autobiografische karakter van veel van zijn gedichten. Aan de hand van correspondentie en herinneringen bouwt ze een beeld op van zijn poëtica en zijn persoonlijkheid. Ze komt tot de slotsom dat ze hem nu pas echt begrijpt.

Polemiek tegen de beschrijvingen van vrouwelijke seksualiteit door enkele mannelijke schrijvers. Ooit, bij wijze van research, vroeg Kristien Hemmerechts aan een man hoe het voelde om een erectie te hebben. Na enige aarzeling antwoordde hij: 'Het is alsof je met een mes op zak loopt.' Sommige uitspraken zijn onvergetelijk. Hoe terecht is deze schokkende metafoor? Hoe 'normaal' zijn seksueel geweld en seksueel misbruik? Zijn de oorzaken van biologische of van culturele aard? Of van beide? Ook vrouwen plegen seksuele gewelddaden. Of ze helpen mannen seksuele gewelddaden te plegen. En ook mannen worden het slachtoffer van seksueel geweld. In De man, zijn penis en het mes argumenteert Hemmerechts dat seksistische beelden een vooroordelen in onze westerse cultuur zo vanzelfsprekend zijn dat elke vrouw noodgedwongen twee vrouwen wordt: degene die zich aanpast en degene die er het hare van denkt. Meestal zwijgt ze uit angst voor mannenhaatster uitgescholden te worden. Misschien mag ze ook zwijgen. Het is nu de beurt aan mannen om erover te praten. Want het is hún probleem.

Tragická smrt dvanáctileté Karen je ústředním motivem spojujícím osudy zdánlivě spolu nesouvisejících lidí z malého vlámského městečka. Nešťastné úmrtí napomáhá odhalit skrytá tajemství, která s sebou každý z nich nich nosí a o nichž z různých důvodů nechce – nebo nemůže hovořit. Jejich nevyhnutelné rozkrytí překvapivě zasahuje osudy ostatních. Brilantně vyprávěný příběh doplňují arabské pohádky a vyprávěnky Maročana Hassana, které Karen tak ráda poslouchávala… Skládanka překvapivě se prolínajících osudů.

De teksten die in Als een kinderhemd bijeen zijn gebracht gaan over verlies van ouders, kinderen en geliefden, maar ook over verlies van onschuld en illusies. En over de verwerking van dat verlies. Soms zíjn ze de verwerking van een verlies, wat merkbaar is aan de grote intensiteit waarmee ze zijn geschreven.Of Kristien Hemmerechts nu schrijft over huiswerk of literatuur, over muziek of Cambodja, over haar ouderlijk huis of over haar overleden echtgenoot, de dichter Herman de Coninck, haar observaties verrassen telkens weer. Soms schrijft ze autobiografisch, soms juist niet, maar altijd slaat ze de wereld met een open en onbevangen blik gade.Haar eerlijkheid, humor en haar scherpe blik maken het lezen van de hier verzamelde stukken tot een bijzondere belevenis.

Op 22 mei 1997 overleed onverwachts de Vlaamse dichter Herman de Coninck. Hij was met collega-schrijvers onderweg naar de opening van een literair congres in Lissabon. In Taal zonder mij herleest zijn weduwe, Kristien Hemmerechts, zijn poëzie en gaat daarbij vooral in op het expliciet autobiografische karakter van veel van zijn gedichten. Aan de hand van correspondentie en herinneringen bouwt ze een beeld op van zijn poëtica en zijn persoonlijkheid. Ze komt tot de slotsom dat ze hem nu pas echt begrijpt.

In een dagboek noteerde Kristien Hemmerechts negen maanden lang heel openhartig gebeurtenissen, gedachten, anekdotes, bespiegelingen, nieuwsfeiten en uitspraken over de thema's dood, leven en liefde. Het dagboek roept vragen op en geeft geen antwoorden. Soms biedt het houvast, soms zaait het twijfel. Het is een voortdurende poging woorden te geven aan wat ongrijpbaar is en toch realiteit. Maar De dood heeft mij een aanzoek gedaan is geen somber boek. Verlangen naar de dood en levenslust wisselen elkaar af.Hemmerechts' toon is kwetsbaar, zoekend, stellend, relativerend, scherp, ingetogen en soms hilarisch. Ze 'De hele waarheid kun je nooit vertellen. De gitzwarte put kun je niet laten zien.' En toch slaagt de auteur er als geen ander in de lezer een deel van die gitzwarte put te tonen. Daarvoor hoef je niet te weten wat er op de bodem ligt.

Op 1 maart 2004 ging in het Belgische Aarlen het proces tegen Marc Dutroux van start. Bijna acht jaar eerder waren Sabine en Laetitia onder het oog van de camera uit zijn kelder verlost. Voor zijn vier andere slachtoffers Julie, Melissa, Ann en Eefje was het te laat. België zou nooit meer hetzelfde land zijn. De affaire laat niemand onberoerd. Deze roman volgt het wel en wee van een aantal doodgewone Belgen in die turbulente tijd. Aline houdt haar jonge kinderen angstvallig in de gaten; Rie herinnert zich haar vaders al te intieme omgang met zijn dochters. En dan is er Paul, een eenzame man, die achterdocht wekt. Wat voert hij in zijn schild? Is hij ook een Dutroux? En wie of wat kan hem redden?

Onderwerp jezelf aan de discipline om iedere dag bijvoorbeeld dertig minuten te schrijven. Dat was de opdracht die Kristien Hemmerechts haar studenten gaf, maar in werkelijkheid gaf ze die opdracht aan zichzelf. Van 5 februari 2001 tot 15 februari 2002 hield ze nauwgezet een dagboek bij om zo veel mogelijk de waarheid te zeggen. In dat jaar bracht ze veel tijd aan haar werktafel door, maar gaf ze ook lezingen in Nederland, België, Italië, Hongarije en Duitsland. Ze ontmoette lezers en schrijvers, fietste samen met haar vriend op de tandem door Madagaskar, volgde met verbijstering de terroristische aanslag in New York en de bombardementen op Afghanistan; ze kookte maaltijden, ging uit met vrienden, gaf les, ergerde zich, wond zich op en genoot. Dikwijls werd het dagboek een geheugenboek wanneer een beeld, een gebeurtenis of een uitspraak haar terug naar het verleden sleurden. Een onschuldig kaartje van een behulpzame lezeres confronteerde haar echter met de onbetrouwbaarheid van haar geheugen. Een cruciale herinnering aan haar kindertijd, die ze in menig interview enthousiast had verteld, bleek niet met de waarheid te stroken. De waarheid, moest zij vaststellen, laat zich niet zo makkelijk zeggen.

Wanneer Marthe kort voor haar achtste verjaardag met haar moeder naar het Noord-Franse Lisieux op bedevaart gaat, belooft ze haar vader dat ze haar ogen goed zal gebruiken. In de basiliek van Lisieux zou een Mariabeeld bloeden, maar volgens Marthes vader kan dat niet. Net als duizenden andere pelgrims is Marthes moeder wel bereid om in het mirakel te geloven. Onderweg ontmoeten ze de mysterieuze Francis Douillet, die voor heel bijzondere logies zorgt. Kleine zielen verstrengelt het leven van Marthe met dat van Thérèse van Lisieux, de populaire negentiendeeeuwse heilige die mensen leerde hun eigen zwakheden én die van anderen te aanvaarden. In 1997 verleende paus Johannes Paulus II Thérèse de titel van kerklerares en op 19 oktober 2008 werden haar ouders zalig verklaard. Het nieuwe boek van Hemmerechts is een ontroerende roman over kwetsbare mensen en de behoefte aan wonderen, die vandaag niet minder groot is dan in Thérèses negentiende eeuw. Bron: bol.com

Binnen de familie Rooze zorgt het tragische einde van een zondige liefde na twee generaties nog steeds voor grote onrust. Het onderwerp is taboe, maar het zou zich uitstekend lenen voor een roman. De vriendschap die een schrijfster tijdens haar jeugd met de dochter van de familie had, is niet meer zo hecht als vroeger. De schijfster komt in gewetensconflict: opschrijven wat niet opgeschreven mocht worden en de vriendschap met de familie op de proef stellen, of het mooiste verhaal dat ze kent ongeschreven laten.

Verhalen

Onder de titel "Pasen in het asiel" verschenen verhaal uit de bundel "Als een kinderhemd" (2006).

Het is juni 2001. De Twin Towers staan nog trots overeind, de beursnoteringen zijn nog niet aan hun steile val begonnen en in de bioscoopzalen van West-Europa verovert Amélie Poulain de harten van een gretig publiek. Yoko Debondt, een jonge weduwe, ziet de film en besluit om Amélies voorbeeld te volgen. Ook zij zal als een goede fee andere mensen helpen. Wanneer ze op een ochtend een lifter mee naar haar huis neemt, ontdekt ze het pijnlijke verschil tussen film en werkelijkheid. Films hebben verder het grote voordeel dat ze reukloos zijn, terwijl het in haar stad om onverklaarbare redenen hard is begonnen te stinken.De laatste keer is een roman over liefde en vriendschap, afscheid en verlies, waarin een jonge vrouw steeds nauwer betrokken raakt bij het lot van haar stad en van de man van wie ze tot haar eigen verbijstering zielsveel houdt.'

Laura, 25 jaar, lijkt zeer veel op haar twee jaar oudere zus Elza, die in een psychiatrische inrichting zit. Zij komen uit een gezin van vier kinderen - twee meisjes en twee jongens - waaraan de vader door een ongeluk al vroeg ontvallen is. Eigenlijk vanaf de geboorte van haar jongere zusje, maar nog versterkt door de dood van haar vader, raakt Elza psychisch uit evenwicht, wat uiteindelijk leidt tot opname. En hoewel Laura niet 'gek' wordt, slaagt zij er op haar beurt niet in een 'normale' relatie met een man op te bouwen. Zij woont enige tijd samen met een mislukkeling die haar tijdens haar zwangerschap in de steek laat, gaat kort na de geboorte van haar dochtertje een maand naar Londen om zich het Engels meer eigen te maken en heeft na terugkeer een vreemde verhouding met de man wiens secretaresse zij is

Kristien Hemmerechts portretteert een vrouw die aan een ongeneeslijke vorm van anorexia lijdt. Ann krijgt haar familie maar niet overtuigd van haar incestverleden, haar uitgemergelde lichaam is een schreeuw om aandacht. Ze kan haar leven niet meer aan en overweegt zelfmoord. Met dit boek zoekt Hemmerechts naar de maatschappelijke oorzaken van anorexia, en naar de betekenis van Anns verhaal voor haarzelf.

De maker van een serie televisiedocumentaries, waarin kinderen met tussenpozen van zeven jaar gevolgd worden, raakt nauw betrokken bij hun levensloop.

Flandre pour se rendre en Espagne, dans le petit port où, enfants, elles venaient en vacances : Nora, la benjamine, l'actrice, la séductrice ; Judith, l'aînée, la femme d'affaires aux activités mystérieuses ; et Hélène, vendeuse de parfumerie apparemment conventionnelle et sans histoires.Ensemble, elles vont retrouver leur tante, une femme solitaire mise au ban de la famille depuis bien longtemps et qui s'est installée dans un lieu chargé de symboles, une bâtisse où la municipalité enfermait les filles-mères à l'époque de Franco.Au fil des kilomètres et des souvenirs égrenés dans le cadre de cette intimité illusoire, le passé évoqué met au jour les strates de moins en moins avouables de la personnalité des trois soeurs.La famille est toujours lieu de drames. Et le temps du voyage suffit pour que la mécanique sociale se dérègle, que les apparences se fissurent et qu'affleu-rent la violence, la folie ordinaire.Ce récit d'allure nonchalante, courant au fil de la plume ou paressant au rythme de la conversation, évoquant tour à tour la souriante mélancolie de Tchékhov ou l'âpreté d'Ibsen, offre une image parfaite de l'univers de Kristien Hemmerechts : un monde où la mer bleue cache d'inquiétants abîmes, où rien n'est "innocent".

Iris Verdonck kan met trots terugblikken op een rijke carrière en een onstuimig liefdesleven. Alles, of bijna alles, in haar leven lijkt gesmeerd te lopen, tot op een fatale dag een mooie, raadselachtige studente haar het hoofd op hol brengt. In roekeloze overgave gooit ze haar principes overboord. De gevolgen zijn nauwelijks te overzien, en Iris dreigt alles te verliezen waar ze jaren voor gevochten heeft.

Dutch

Emma Houthuys heeft alles wat een jonge vrouw zich kan wensen: geld, een mooi huis, liefhebbende ouders, leuke stiefbroers, looks. Wanneer een lang vergeten stiefzusje weer komt opdagen, lijkt haar geluk compleet. En dan krijgt ze er nog een stiefbroer bij, zo eentje voor wie iedereen valt. Emma’s voornemen om altijd single te blijven wankelt. Welke keuzes moet ze maken? Ruim twee eeuwen geleden publiceerde Jane Austen Emma. Roman én hoofdpersonage werden wereldberoemd. Hoe zou Emma’s leven eruitzien als nu leefde? Die vraag stelt Kristien Hemmerechts zich in Ik ben Emma . Ze ontdekt dat de wereld onherkenbaar veranderd is, maar sommige dingen veranderen nooit.

Een jonge Vlaamse vrouw die geschiedenis studeert in Amsterdam, neemt na zwanger te zijn geraakt de beslissing naar haar ouderlijk huis terug te keren, maar raakt daar bevangen door besluiteloosheid en doelloosheid.

Bloemlezing.

De leden van een door echtscheiding uiteengevallen gezin ervaren dat de band die zij hadden nooit geheel verbroken wordt.

Verhalen van hedendaagse Nederlandse en Vlaamse schrijfsters over wraak.

Als kind raakt Titus Serfonteyn gefascineerd door bloed. Wat is het, wat doet het, hoe werkt het? Zijn moeder legt zich neer bij de obsessie van haar zoon. Titus’ dorst naar kennis over bloed doet hem later besluiten medicijnen te gaan studeren. Hij maakt kennis met de mooie Roos, die hij moet delen met zijn beste vriend Pieter. Dan blijkt dat Roos aan een nog onbekende ziekte lijdt. Titus bijt zich vast in het onderzoek.