Jaume Cabré Livres

Roman de Jaume Cabré, "Confiteor", offre un regard implacable sur l'âme humaine à travers le personnage d'Adrià Ardèvol, qui apprend qu'il souffre d'une dégénérescence cérébrale irréversible. Dans une lettre à sa grande amoureuse, Sara, il évoque son enfance malheureuse, celle d'un enfant surdoué mais émotionnellement en souffrance, dont le père aspirait à en faire un polyglotte et la mère, un violoniste de renommée mondiale. Bien qu'Adrià maîtrise dix langues, joue du violon, enseigne à l'université et écrit des ouvrages académiques, il demeure un solitaire souvent en quête de bonheur, se reprochant même d'avoir causé la mort de son père. Le livre tisse une mosaïque complexe des destins de nombreux personnages, s'étendant du XIVe siècle aux débuts du XXIe siècle. Dans l'imaginaire d'Adrià, des histoires naissent où événements réels et figures fictives se rencontrent, le temps perdant ses repères. Ces personnages, eux aussi, ne connaissent pas le bonheur parfait, car le mal, sous toutes ses formes, s'immisce dans leurs vies, allant des défauts individuels aux trahisons et aux meurtres au nom d'idéologies. Et Dieu, prétendument compatissant et juste, demeure silencieux.

Durante una cena con Julia, Miquel Gensana, que no se siente nada cómodo con su pasado, decide echar la vista atrás. Su paso por la universidad, la lucha antifranquista a fi nales de la dictadura de Franco, las venganzas y los asesinatos jamás resueltos, la opción de la violencia política, la verdad oculta de una larga historia familiar, el papel del arte y la música en nuestras vidas…

Een prachtige liefdesgeschiedenis en een magistraal verhaal over individuele en collectieve lafheid, heldendom en de vele gezichten van de herinnering. Tina, een amateurfotografe, reist naar Torena, een dorp in de Pyreneeën, om foto's te nemen voor een expositie. Daar krijgt ze onverwachts enkele volgeschreven schoolschriftjes in handen waarin het ongelooflijke verhaal beschreven staat van drie personen tijdens de Spaanse Burgeroorlog en de dictatuur die erop volgde. De schoolmeester Oriol Fontelles heeft zijn dochtertje nog nooit gezien, omdat zijn vrouw hem verliet toen ze nog zwanger was, walgend van zijn goede contacten met de fascistische burgemeester van het dorp. De motieven die Oriol hiervoor had, heeft hij echter altijd moeten verzwijgen. Elisenda Vilabrú i Vilabrú is een snoeiharde zakenvrouw met een wereldwijd imperium. Na de moord op haar vader en broer door het verzet, zweert ze wraak. Oriol en zij worden verliefd, maar hun liefde heeft geen toekomst. Jaren later zal Elisenda alles doen wat in haar vermogen ligt om Oriol heilig te laten verklaren. Valentí Targa is de meedogenloze burgemeester van Torena, een bewonderaar van Franco en heimelijk verliefd op Elisenda. Elisenda's machinaties hebben ervoor gezorgd dat hij werd benoemd tot burgemeester, op voorwaarde dat hij de moordenaars van haar vader en broer te grazen neemt. Een fatale driehoeksrelatie, waarvan de gevolgen doorwerken tot in het heden, is ontstaan.

"Początek XX wieku. Na końcu świata, gdzie diabeł mówi dobranoc, dogorywa w ciszy zapomniany przez Boga, ludzi i monsiniora Maurycego, biskupa diecezji Feixes, warowny klasztor La Ràpita, siedziba mniszek klauzurowych. Przewodzi im wielebna matka Dorotea, kobieta surowa i pozbawiona poczucia humoru. Brat Junoy, utalentowany muzyk, zostaje tam zesłany w charakterze spowiednika. Pozbawiony dostępu do instrumentów franciszkanin dzięki sile wyobraźni nieustannie przenosi się do abstrakcyjnego raju muzyki, oazy swojej samotności. W imię zdrowego rozsądku prowadzi także ambicjonalną wojnę ze zgorzkniałą matką przełożoną, niespełnioną poetką. Brat Junoy jest zdania, że umartwianie się nie przybliża nikogo do Boga, a niedożywienie wywołuje halucynacje. Po proteście przeciw surowej karze nałożonej na dwie nowicjuszki - z których jedna umiera, druga zaś opuszcza klasztor - popada w ostry konflikt z matką przełożoną, trafia do aresztu i staje przed sądem diecezjalnym oskarżony o herezję, nadużycia i samowolę. Rozpoczyna się proces, podczas którego wszystko zdaje się przemawiać przeciw bratu Junoyowi... W świecie, który nie podziela jego pasji, pada ofiarą nietolerancji. Pasjonująca powieść gotycka, która po raz kolejny udowadnia maestrię katalońskiego pisarza o niepodrabialnym stylu."--

Z jaka latwoscia spada sie ze szczytow wladzy na dno piekla znieslawienia Jak szybko pelnia zycia moze stac sie igraszka smierci Barcelona koniec 1799 rok W pokoju hotelowym zostaje znaleziona spiewaczka slowik z Orleanu z poderznietym gardlem i nozem wbitym w serce Oskarzenie pada na mlodziutkiego poete ktory spedzil w jej pokoju namietne chwile ostatnie w jej zyciu Ciag niefortunnych wydarzen splecie ze soba losy poety i romantyka z losami wszechwladnego sedziego Masso prezesa Sadu Krolewskiego w Barcelonie czlowieka ogarnietego obsesja wladzy zafascynowanego astronomia a takze na nieszczescie dla siebie uroda mlodych kobiet Jaume Cabr wiernie odtwarza klimat epoki i powoluje do zycia wiele postaci wplatanych w siec namietnosci i intryg korupcji politycznej i walki o wladze Jasnie pan to przelomowa powiesc w karierze literackiej katalonskiego pisarza pierwsza przyjeta z entuzjazmem przez czytelnikow i z uznaniem przez krytyke Dzieki niej Jaume Cabr otrzymal Hiszpanska Nagrode Literacka oraz szereg nagrod katalonskich jak Premi Joan Crexells Crtica Serra dOr nagrode czytelnikow pisma El Temps i nagrode Prudenci Bertrana przyznawana przez czytelnikow i krytykow

L’Ismael no ha tingut una infantesa fàcil, però ha aconseguit estudiar; es guanya la vida com a professor de Llengua i Literatura. Un dia, per atzar, es retroba amb una antiga veïna i a poc a poc comencen a intimar. Una trobada, però, amb el conserge de l’institut on treballa ho capgirarà tot. L’Ismael es veurà abocat a una situació límit, una situació de conseqüències traumàtiques, imprevisibles. Recuperar la memòria i aconseguir treure l’entrellat dels fets en què ha quedat atrapat serà una tasca difícil. Cabré matisa la dissort del protagonista amb la peripècia d’un petit senglar que té tirada a distreure’s i a cavil·lar més del compte.