Pedro Calderón de la BarcaOrdre des livres (chronologique)
17 janvier 1600 – 25 mai 1681
Pedro Calderón de la Barca fut un dramaturge de l'Âge d'or espagnol qui perfectionna formes et genres dramatiques. Tandis que la force de Lope de Vega résidait dans la spontanéité, celle de Calderón excellait par sa beauté poétique, sa structure dramatique et sa profondeur philosophique. Perfectionniste, il retravaillait souvent ses pièces pour en rehausser la complexité et l'unité, brillant particulièrement dans le genre de l'"auto sacramental", auquel il insuffla de nouvelles formes dramatiques à des sujets théologiques.
"Amor, honor y poder" de Pedro Calderón de la Barca es una obra teatral clásica que aborda las complejidades de las relaciones humanas en la España del Siglo de Oro. Con un lenguaje poético y simbólico, explora luchas de poder, dilemas éticos y pasiones intensas, invitando a la reflexión sobre el amor y la ambición.
Im Rahmen einer vollständigen Verskonkordanz zu den Werken des spanischen Dramatikers Petro Calderón de la Barca wurde zunächst eine Konkordanz zu den Autos Sacramentales erstellt. Nach dem Vergleich zahlreicher Ausgaben diente als Basis die von Angel Valbuena Prat 1952 in Madrid (Aguilar) erschienene Edition. Die Konkordanz verzeichnet sämtliche vorkommende Wortformen in alphabetischer Reihenfolge unter Angabe des Kontextes der Verszeile. Der erste Band wird durch ein erläuterndes Vorwort eingeleitet. Den Gelehrten, die sich den schwierigen Texten der Autos Sacramentales, die bei Linguisten. Literaturwissenschaftlern, Theologen, Philosophen, Historikern und Soziologen auf immer größeres Interesse stoßen, in textkritischen oder kommentierenden Studien zuwenden wollen, wird die Konkordanz ein optimales Erschließen aller sprachlichen Erscheinungen ermöglichen. Der zweite Teil der Calderon-Konkordanz wird von Jürgen Rolshoven und Manfred Tietz erarbeitet. Er erschließt, ebenfalls auf der Grundlage der Aguilar-Ausgabe, die Comedias y Dramas.
La comedia calderoniana El postrer duelo de España se basa en hechos históricos ocurridos en diciembre de 1522 en Valladolid; el 29 de ese mes se celebró el último duelo judicial entre dos caballeros aragoneses: don Pedro Torrellas y don Jerónimo Ansa. Un anónimo testigo francés lo recogió, y de ahí lo tradujo un jesuita holandés, Pontus de Huyter, del que lo tomó fray Prudencio de Sandoval en su Historia de la vida y hechos de Carlos V. Calderón utilizó la narración de Sandoval para escribir una comedia histórica en la que respetó la acción principal: el duelo entre Torrellas y Ansa. El dramaturgo introdujo en el argumento de la comedia el elemento amoroso, imprescindible en la fórmula que había señalado Lope de Vega. Torrellas y Ansa se enfrentan por una cuestión de honor, que tiene como foco el personaje de Violante, secreta enamorada del primero de ellos. El final es típico de la comedia áurea con los matrimonios de los protagonistas y de su criados. La tercera jornada describe con gran detallismo, casi periodístico, el ceremonial del duelo con todos los elementos y partes que componían ese acto, tomados de la narración de fray Prudencio de Sandoval.
"Das Leben als Spiel, die Welt als Bühne. »Das große Welttheater«, um 1635 entstanden, ist Calderóns berühmtestes geistliches Schauspiel und eines der bedeutendsten Werke der klassischen spanischen Literatur. Die erstmals 1988 in der Universal-Bibliothek erschienene zweisprachige Ausgabe von Gerhard Poppenberg wurde für die nun erscheinende Neuausgabe gründlich durchgesehen und auf den neuesten Stand der Forschung gebracht.
La hija del aire es una de las tragedias teatrales de Pedro Calderón de la Barca. Suele emplear en ellos auspicios y profecías iniciales que desvían la atención del público, con componentes mitológicos, rasgos deudores de la obra de Lope de Vega y centrados en temas clásicos de la época como la religión, el amor y el honor. -
Das philosophische Versdrama 'Das Leben ist Traum' entstand als eines der ersten von etwa einhundertundzwanzig Theaterstücken Calderóns und ist eines seiner am häufigsten aufgeführten Stücke. Es ist eines der ganz großen Werke der Weltliteratur und wurde viele Male ins Deutsche übersetzt; bekannt sind die Bearbeitungen durch Franz Grillparzer und Hugo von Hofmannsthal ('Der Turm'). Vorgelegt wird hier eine gründlich kommentierte Neuübersetzung durch den mehrfach ausgezeichneten Romanisten Hartmut Köhler.
Dvě pozoruhodná básnická dramata mistra vrcholného španělského "zlatého věku" jsou pozoruhodným obrazem morálky své doby. To, že se dodnes objevují na světových jevištích, svědčí o tom, že dokáží silně promlouvat i k dnešnímu světu.
Tato hra patří k vrcholům španělské dramatické tvorby „zlatého věku“. Autor tragedii charakterizuje jako „slavnou komedii o vytrvalém princi, jenž trpěl v zajetí pro svou vlast“. J. W. Goethe o tomto díle řekl: „Kdyby veškerá světová poezie zmizela, mohla by se zrekonstruovat na základě této hry“.
This English translation of Tirso's Spanish drama by Dakin Matthews brings the influential character of Don Juan and little-known details of his story to a wider audience in a text suitable for performance, the casual reader, and scholars.
Z poézie španielskeho baroka: Svätá Terézia Ježišova Fray Luis de León Svätý Ján z Kríža Luis de Góngora Lupercio Lope de Vega Francisco de Medrano Francisco de Quevedo Esteban Manuel de Villegas Pedro Calderón de la Barca Sor Juana Inés de la Cruz
"La vita è sogno" è un dramma filosofico-teologico in tre atti e in versi scritto nel 1635 da Pedro Calderón de La Barca (1600-1681). L'intera esistenza è sogno, caratterizzata quindi da illusorietà, fugacità del tempo, vanità delle cose terrene. L'unica realtà possibile è la morte, che svela all'uomo la vera natura dell'esistenza, cioè l'illusorietà, e quindi l'inconsistenza del mondo. Per queste idee l'opera teatrale è emblematica del clima culturale dell'età barocca ed è un'opera fondamentale della letteratura barocca europea. Pedro Calderón de la Barca (Madrid, 17 gennaio 1600 – Madrid, 25 maggio 1681) è stato un drammaturgo e religioso spagnolo.È considerato l'ultima grande voce del Siglo de oro spagnolo. Traduzione di Giovanni La Cecilia
Divadelní program k inscenaci Zázračného mága v Národním divadle v Praze připravili Štěpán Otčenášek a Johana Kudláčková. // Premiéra se uskutečnila dne 9. a 10.2.1995. // Text hry přeložil Miloslav Uličný.
Este libro ha sido convertido a formato digital por una comunidad de voluntarios. Puedes encontrarlo gratis en Internet. Comprar la edición Kindle incluye la entrega inalámbrica.
Esta edición incluye el auto sacramental El gran teatro del mundo y la comedia La dama duende. El gran teatro del mundo fue publicado por primera vez en 1655 aunque ya había sido representado en las fiestas del Corpus Christi en Valencia en 1941. Compara la vida humana con una representación teatral donde los personajes realizan buenas y malas acciones y serán juzgados al final de sus vidas.La dama duende fue publicada en 1629. Doña Ángela, una joven viuda, desea conquistar a Don Manuel, amigo de uno de sus hermanos, aprovechando su estancia en la casa en la que viven.
Calderón wird als einer der bedeutensten spanischen Autoren des 17. Jahrhunderts angesehen. Er zeigt in seinem Werk die Welt als Bühne, geschaffen von einem„Meister“, der die einzelnen Schauspieler ins Leben ruft und Ihnen Rollen zuteilt. Es sind das der König, der Landmann, der Reiche, der Bettler, der Weise und die Allegorie der Schönheit, die handeln und ihre Entscheidun- gen treffen müssen. Nur das Gesetz der Gnade und eine Stimme versuchen ihnen den rechten Weg zu weisen. Die Figuren haben nicht viel Zeit auf der Bühne – schon bald werden sie abberufen und ihr Handeln wird einer Prüfung unterzogen.
Das grandiose Schauspiel vom Leben als Spiel auf der Bühne der Welt - in der Übersetzung Eichendorffs, die noch Max Kommerell als »die schönste Verdeutschung eines Calderón-Dramas« galt.
Jedna z najvýznamnejších divadelných hier španielskeho barokového dramatika uvádza na scénu postavu Segismunda, ktorý sa právom radí k najslávnejším postavám španielskeho písania vedľa Dona Quijota, Cida a Dona Juana.
Reprezentatívna publikácia obsahuje štyri významné diela španielskeho literárneho baroka, tzv. zlatého veku španielskej drámy: Miguel de Cervantes Saavedra: Pedro de Urdemalas Lope de Vega: Fuente ovejuna Tirso de Molina: Don Gil v zelených nohaviciach Pedro Calderón de la Barca: Zalamejský richtár. Knihu uzatvára rozsiahla a fundovaná štúdia Vladimíra Olerínyho. Prvé slovenské vydanie.
La force de cette comédie baroque du XVIIe siècle espagnole tient dans une idée maîtresse : la vie est un songe, toute réalité n'est qu'illusion trompeuse. Les protagonistes de l'histoire vont en faire l'expérience. Basile, roi de Pologne, a fait enfermer son fils Sigismond. Les astres avaient prédit la mort de sa mère au moment où elle donnerait naissance à leur enfant Sigismond. Et les astres ne se sont pas trompés. La reine est morte. Le roi ne veut plus croire qu'à la seule puissance des astres souverains, il se réfugie dans l'occultisme. Endormi par un puissant narcotique, Sigismond devenu jeune homme va lutter, se réveiller et prendre conscience de lui-même. Mais alors, que croire ? La réalité est-elle une fiction ou la fiction du sommeil est-elle la réalité ? À partir de cette trame, Calderon joue de l'aller-retour grisant entre rêve et réalité. Chef-d'oeuvre de l'art baroque, La vie est un songe a marqué par sa puissante originalité tout le siècle. Corneille s'en souviendra en écrivant L'Illusion comique. La vie est un songe demeure une oeuvre visionnaire d'une grande modernité. Une pièce qui n'a rien perdu de sa jeunesse ni de son souffle, une pièce qui nous renvoie chaque fois l'image de notre réalité ou de notre irréalité. Un plaisir vertigineux qui nous invite, comme Sigismond, à remporter une victoire sur soi-même.
Listen und Maskeraden, Verwandlungen und Verwechslungen, Täuschungen und Verrätselungen, bis die Grenze zwischen Illusion und Wirklichkeit sich verflüchtigt: das 1629 uraufgeführte Spiel um die junge, lebenslustige Doña Angela gehört zu den unbeschwertesten und heitersten Komödien des großen spanischen Dramatikers.
Vtipná, živá a poetická komedie ve verších o dobrodružném šlechtici a jeho sluhovi, se všemi příznačnými prvky španělské dramatiky 17. století. Je to reálná konfrontace vznešenosti šlechtice se skutečností obyčejného života, složitá síť intrik s poetickými pasážemi zabírajícímihluboko do problematiky lásky, žárlivosti i sociální reality doby. Překlad vrací se k původní podobě komedie jak obsahově, tak formálně, zjednodušuje a zpevňuje však hru tak, aby to odpovídalo požadavkům dnešního jeviště i na neprofesionálních scénách.