Sarah Blaffer Hrdy Livres

Qu'est-ce qu'un instinct maternel ? Une femme peut-elle le " perdre " ? Si les femmes aiment instinctivement leurs bébés, alors pourquoi trouve-t-on tant d'exemples de femmes ayant contribué, directement ou indirectement, à leur mort ? Pourquoi tant de mères, à travers le monde, adoptent-elles vis-à-vis de leurs propres enfants des comportements discriminatoires ? Et les pères ? Pourquoi sont-ils devenus plus attentifs aux besoins de l'enfant ? Auraient-ils, eux aussi, un instinct " maternel " ? Pourquoi les hommes s'intéressent-ils autant à la question de la reproduction chez les femmes ? Ce livre unique, rédigé dans un style limpide et accessible par l'une des plus grandes spécialistes en la matière, répond à toutes les questions que l'on pouvait se poser sur les choix maternels, les ambitions féminines et l'autonomie sexuelle.

Somewhere in Africa, more than a million years ago, a line of apes began to rear their young differently than their Great Ape ancestors. From this new form of care came new ways of engaging and understanding each other. How such singular human capacities evolved, and how they have kept us alive for thousands of generations, is the mystery revealed in this bold and wide-ranging new vision of human emotional evolution."Mothers and Others" finds the key in the primatologically unique length of human childhood. If the young were to survive in a world of scarce food, they needed to be cared for, not only by their mothers but also by siblings, aunts, fathers, friends--and, with any luck, grandmothers. Out of this complicated and contingent form of childrearing, Sarah Hrdy argues, came the human capacity for understanding others. Mothers and others teach us who will care, and who will not.From its opening vision of "apes on a plane"; to descriptions of baby care among marmosets, chimpanzees, wolves, and lions; to explanations about why men in hunter-gatherer societies hunt together, "Mothers and Others" is compellingly readable. But it is also an intricately knit argument that ever since the Pleistocene, it has taken a village to raise children--and how that gave our ancient ancestors the first push on the path toward becoming emotionally modern human beings.

"A masterful synthesis of how it came to be that today men are taking care of very young babies given that this is unprecedented in the history of mammals, apes, and humans"--

Dlaczego ludzkie dzieciństwo trwa tak długo? Jakie ewolucyjne czynniki za tym stoją? Jak opieka nad potomstwem zmieniła nas jako gatunek? Jak ewolucja uzasadnia, że do wychowania dziecka potrzebna jest cała wioska? Matki i inni to szeroko zakrojona nowa wizja ewolucji emocjonalnej człowieka, która odkrywa, w jaki sposób rozwijały się poszczególne ludzkie zdolności i jak dzięki nim przetrwaliśmy przez tysiące pokoleń. To także fascynujący wgląd w to, jaki przebieg obrała ludzka ewolucja, choć sprawy mogły się potoczyć inaczej, gdy w Afryce, ponad milion lat temu, jedna z linii małp zaczęła wychowywać swoje młode w inny sposób niż ich przodkowie. Sarah Blaffer Hrdy, antropolożka i prymatolożka, pokazuje, jak wygląda opieka nad potomstwem wśród innych ssaków - małp szerokonosych, szympansów, wilków i lwów - i wskazuje na wyjątkową długość ludzkiego dzieciństwa w kontekście ewolucji. Jeśli potomstwo miało przetrwać w świecie niedoboru żywności, musiały się nim opiekować nie tylko matki, ale także rodzeństwo, ciotki, ojcowie, przyjaciele - i, przy odrobinie szczęścia, babcie. Z tej przypadkowej w istocie formy wychowywania dzieci zrodziła się ludzka zdolność rozumienia innych. Żeby przetrwać, musieliśmy wiedzieć, na kim można polegać. Sarah Blaffer Hrdy jedna z najwybitniejszych antropolożek i prymatolożek, która wniosła istotny wkład w rozwój psychologii ewolucyjnej i socjobiologii, profesorka Uniwersytetu Kalifornijskiego.

Většina českých dětí dnes vyrůstá v nukleárních rodinách, ve kterých to velmi často vypadá následovně: Nevyspalá, strhaná a podrážděná maminka na “mateřské samotce” neví, zda doma dřív vařit, uklízet, pečovat o děti nebo na chvíli nabrat dech. Tatínek je většinu času nepřítomný, neboť někde mimo domov vydělává na hypotéku. Biologická rodina je daleko a sousedi jsou cizí lidé. O narůstajícím fenoménu rodičů "samo-živitelů" ani nemluvě. Homo Sapiens přitom patří k druhům s tzv. kooperativní výchovou. Abychom vychovali zdravé, netraumatizované dítě a nám samotným z výchovy "nevypadaly vlasy", dítě potřebuje minimálně tři primární vazby s tzv. spolu-rodiči. Do minimálně třech let věku dítěte je třeba, aby byl vždy minimálně jeden z těchto dospělých - odpočatý, v klidu, bez známek stresu - připraven o dítě pečovat a chovat ho.