Parlamentaryzm skandynawski Norwegia Studium ustrojowe

En savoir plus sur le livre

Autor dokonuje świadomego wyboru politycznego ustroju Norwegii jako charakterystycznego przykładu nordyckiego modelu ustrojowego. Książka ukazuje Norwegię, Skandynawię oraz cały region jako wyjątkowe miejsce w historii i teraźniejszości parlamentaryzmu. Joachim Osiński, kontynuując badania sprzed 30 lat, potwierdza swoje kompetencje jako znawca państwa i regionu. Jego wnikliwość, wynikająca z znajomości kultury, języka i historii Norwegii oraz osobistego doświadczenia, jest niezwykle cenna. Analiza złożonych relacji między legislatywą a egzekutywą rozpoczyna się od modelu konstytucyjnego powstałego w XIX-wiecznej Norwegii. Status obu władz i ich kompetencje, określone na początku XIX wieku, ulegały licznym przeobrażeniom. Ewolucja przebiegała od konstytucyjnego rozdziału kompetencji, przez uznanie politycznej odpowiedzialności rządu przed parlamentem, do wzrostu znaczenia egzekutywy w okresie tworzenia państwa dobrobytu. Demokratyzacja elektoratu i przekształcenie Stortingu w forum konsensusowego uzgadniania interesów różnych sił społecznych doprowadziły do powstania nowoczesnego systemu parlamentarnego, różniącego się od modelu z 1814 roku. W praktyce ustrojowej występują cechy takie jak negatywny parlamentaryzm oraz parlamentaryzm mniejszościowy, a także nowe elementy konstytutywne dla obu mechanizmów.