En savoir plus sur le livre
Niniejsze wydanie Kucharki litewskiej oparto na wydaniu czternastym z 1938 roku. Książka ta jest przede wszystkim dokumentem epoki— szeroko pojętej kultury życia codziennego, języka, itp. Nie ingerowano zatem w język książki, świadomie pozostawiając niekonsekwencje np. biszkokty — biszkopty; galarepa — kalarepa, trześnie — czereśnie, szampiony -- pieczarki. Pozostawiono także, tak charakterystyczne jeszcze dzisiaj dla wschodnich terenów Polski, mieszanie dopełniacza z biernikiem, np. dodać sól - - soli do smaku, konfitury - - konfitur do przełożenia. Rozwinięto natomiast skróty, takie jak pietr., pietrusz. - - pietruszka, sel. — - seler, ang. — angielski. Ujednolicono ortografię i interpunkcję według obowiązujących zasad. W kolejnych wydaniach książki, wznawianej przez niespełna stulecie, wydawnictwo dokonywało uzupełnień oraz niezbędnych zmian. W wydaniu czternastym np. stosowano już określenia miar i wag nam współczesne — kilo, deka, gramy, litry, dawne umieszczając obok w nawiasach (funty, łuty, kwarty, garnce). W niniejszym wydaniu zrezygnowano z określeń podawanych w nawiasach, dzisiaj już zupełnie nieczytelnych.
Achat du livre
Kucharka litewska, Wincenta Zawadzka, Wacław Odyniec
- Langue
- Année de publication
- 1985
- product-detail.submit-box.info.binding
- (souple)
Modes de paiement
Il manque plus que ton avis ici.
- Titre
- Kucharka litewska
- Langue
- Polonais
- Auteurs
- Wincenta Zawadzka, Wacław Odyniec
- Publié
- 1985
- Format
- souple
- Pages
- 384
- ISBN10
- 8370022537
- ISBN13
- 9788370022532
- Séries
- Mots clés
- Nonfiction, Arts culinaires & Gastronomie
- Évaluation
- 4,2 sur 5
- Description
- Niniejsze wydanie Kucharki litewskiej oparto na wydaniu czternastym z 1938 roku. Książka ta jest przede wszystkim dokumentem epoki— szeroko pojętej kultury życia codziennego, języka, itp. Nie ingerowano zatem w język książki, świadomie pozostawiając niekonsekwencje np. biszkokty — biszkopty; galarepa — kalarepa, trześnie — czereśnie, szampiony -- pieczarki. Pozostawiono także, tak charakterystyczne jeszcze dzisiaj dla wschodnich terenów Polski, mieszanie dopełniacza z biernikiem, np. dodać sól - - soli do smaku, konfitury - - konfitur do przełożenia. Rozwinięto natomiast skróty, takie jak pietr., pietrusz. - - pietruszka, sel. — - seler, ang. — angielski. Ujednolicono ortografię i interpunkcję według obowiązujących zasad. W kolejnych wydaniach książki, wznawianej przez niespełna stulecie, wydawnictwo dokonywało uzupełnień oraz niezbędnych zmian. W wydaniu czternastym np. stosowano już określenia miar i wag nam współczesne — kilo, deka, gramy, litry, dawne umieszczając obok w nawiasach (funty, łuty, kwarty, garnce). W niniejszym wydaniu zrezygnowano z określeń podawanych w nawiasach, dzisiaj już zupełnie nieczytelnych.