En savoir plus sur le livre
Croquebol leest de laatste tijd veel geschiedenisboeken en is er van overtuigd dat de geschiedenis zich steeds herhaalt. De gezellen zitten op een terras als Jan van Beieren Bergen en Dalen, een klein iel mannetje en min of meer Schaduw's buurman en een bastaard tak van de bekende Jan van Beieren, hem en Bruno Silvère uitgenodigt om de andere dag op visite te komen. Ze nemen het aanbod aarzelend aan. Croquebol weet te vertellen dat de voorvader van Jan van Beieren met de zelfde naam overigens ook wel Jan zonder genade werd genoemd en dat hij stierf door het likken aan vingers terwijl hij een gebedenboek zat te lezen. Men had namelijk de bladzijdes ingesmeerd met vergif wetende dat Jan de gewoonte had om af en toe aan zijn vingers te likken als hij een bladzijde omsloeg.
Achat du livre
Zwarte Beertjes: De Schaduw en Jan van Beieren, Havank, Pieter Terpstra, Hans van der Kallen
- Langue
- Année de publication
- 1975
- product-detail.submit-box.info.binding
- (souple)
Modes de paiement
Il manque plus que ton avis ici.
- Titre
- Zwarte Beertjes: De Schaduw en Jan van Beieren
- Langue
- Néerlandais
- Auteurs
- Havank, Pieter Terpstra, Hans van der Kallen
- Éditeur
- Bruna
- Publié
- 1975
- Format
- souple
- Pages
- 140
- ISBN10
- 9022916626
- ISBN13
- 9789022916629
- Séries
- Mots clés
- Fiction, Polars & Thrillers, Polars, Thriller, Détective
- Évaluation
- 4 sur 5
- Description
- Croquebol leest de laatste tijd veel geschiedenisboeken en is er van overtuigd dat de geschiedenis zich steeds herhaalt. De gezellen zitten op een terras als Jan van Beieren Bergen en Dalen, een klein iel mannetje en min of meer Schaduw's buurman en een bastaard tak van de bekende Jan van Beieren, hem en Bruno Silvère uitgenodigt om de andere dag op visite te komen. Ze nemen het aanbod aarzelend aan. Croquebol weet te vertellen dat de voorvader van Jan van Beieren met de zelfde naam overigens ook wel Jan zonder genade werd genoemd en dat hij stierf door het likken aan vingers terwijl hij een gebedenboek zat te lezen. Men had namelijk de bladzijdes ingesmeerd met vergif wetende dat Jan de gewoonte had om af en toe aan zijn vingers te likken als hij een bladzijde omsloeg.