Powieść osadzona w wielokulturowym Osijeku opowiada o rodzinie o niemieckich korzeniach w XX wieku, ukazując historyczne zawirowania, tożsamość oraz sprawiedliwość i niesprawiedliwość. Historia jednej rodziny, miasta i kraju przedstawiona jest przez cztery pokolenia kobiet, które cierpią z powodu historii i chronią przeszłość, podczas gdy mężczyźni prowadzą daremne bitwy. Autorka ukazuje świat, w którym dziwaczne zbiegi okoliczności prowadzą do najgorszych wydarzeń. Głównym motywem jest ukrywanie się przed przeszłością, co prowadzi do traumy i nieporozumień, a cień przeszłości wpływa na teraźniejszość i przyszłość. Świat powieści, pełen emocji i zwrotów akcji, dotyka uniwersalnych tematów rodzinnych. Ivana Šojat, urodzona w 1971 roku w Osijeku, jest autorką i tłumaczką, która rozpoczęła studia dziennikarskie, ale przerwała je z powodu wojny w 1991 roku. Po wojnie pracowała jako korespondent w Belgii i od ponad dwudziestu lat zajmuje się tłumaczeniem literatury. Opublikowała zbiory poezji, opowiadania oraz powieści, a jej prace zostały przetłumaczone na wiele języków. Powieść zdobyła popularność w Chorwacji, otrzymując liczne nagrody, a także doczekała się adaptacji teatralnej w Chorwackim Teatrze Narodowym oraz w Londynie.
Šojat Ivana Ordre des livres (chronologique)
Cette auteure explore les profondeurs de l'émotion humaine et des relations interpersonnelles, y infusant souvent une touche mélancolique. Son écriture se distingue par un langage poétique et des aperçus pénétrants sur la complexité de la vie. Elle emploie de riches images métaphoriques, entraînant les lecteurs dans les mondes intimes de ses personnages. Les thèmes de la solitude, de la quête de sens et de la fugacité sont constamment explorés avec sensibilité et profonde compréhension.
Von der Wahrheit zum Tod durch das Wegwischen eines Durch dieses Wortspiel im Hebräischen wird angedeutet, dass wir nichts als Staub sind und nur durch die Tatsachen zum Leben erweckt werden, da sich zwischen Wahrheit und Tod nur eine dünne Linie befindet.Alle Geschichten im Buch handeln von der Wahrheitssuche, denn ohne Wahrheit gibt es kein Leben, ohne sie sind wir hohl, erbärmlich und ungerecht.Die Titelgeschichte beschreibt den Kindesmissbrauch innerhalb der Familie, ein verheimlichtes Verbrechen. Es ist eine extrem finstere Geschichte, erzählt von einem zur Malerin herangewachsen Mädchen. Durch das Malen von Engeln durchforstet sie ihre eigene Familiengeschichte und deckt dabei grausame Wahrheiten auf.Auch die anderen Geschichten dringen in die Untiefen des menschlichen Unterbewusstseins vor. Zentrale Themen des Buches sind seelische Kriegstraumata – nicht nur auf dem Balkan – und die daraus entstandenen Rachegelüste. Wo große historischen Themen und Traumata in Form literarischer Gestalten personalisiert werden, kann man sich in sie hineinfühlen und die Sinnlosigkeit von Rache, Hass und weiterem Blutvergießen erkennen.
HHhH
- 448pages
- 16 heures de lecture
Prague, en 1942, deux hommes doivent en tuer un troisième. C'est l'opération " Anthropoïde " : deux parachutistes tchécoslovaques envoyés par Londres sont chargés d'assassiner Reinhard Heydrich, chef de la Gestapo, chef des services secrets nazis, planificateur de la solution finale, " le bourreau de Prague ", " la bête blonde ", " l'homme le plus dangereux du IIIe Reich ". Heydrich était le chef d'Eichmann et le bras droit d'Himmler, mais chez les SS, on disait : " HHhH ". Himmlers Hirn heisst Heydrich - le cerveau d'Himmler s'appelle Heydrich. Tous les personnages de ce livre ont existé ou existent encore. Tous les faits relatés sont authentiques. Mais derrière les préparatifs de l'attentat, une autre guerre se fait jour, celle que livre la fiction romanesque à la vérité historique. L'auteur, emporté par son sujet, doit résister à la tentation de romancer. Il faut bien, pourtant, mener l'histoire à son terme.