Bookbot

Zmierzch bożyszcz czyli Jak filozofuje się młotem

Évaluation du livre

En savoir plus sur le livre

"Zmierzch bożyszcz" to polemika z 1889 roku, w której Friedrich Nietzsche stwierdza, że stara prawda jest na ostatnich nogach. Filozof, posługując się mocnym językiem i głębokim przesłaniem, przeprowadza najbardziej niszczący atak na chrześcijaństwo w XIX wieku. Praca ta ma charakter ogólnego wprowadzenia do jego filozofii i krytykuje "bożyszcza" zachodniej filozofii i kultury, w tym koncepcje racjonalności sokratejskiej oraz moralności chrześcijańskiej. Napisana w czasie, gdy Nietzsche znajdował się u szczytu swoich możliwości, mniej niż rok przed początkiem szaleństwa, które ogarnęło go aż do śmierci w 1900 roku, stanowi wyjątkowy portret z jego późnego okresu. To źródło słynnego powiedzenia: "Co mnie nie zabije, to mnie wzmocni", emanuje prowokacyjną, kontrowersyjną retoryką, która zachęca czytelników do ponownego przemyślenia tego, co czczą i dlaczego.

Achat du livre

Zmierzch bożyszcz czyli Jak filozofuje się młotem, Friedrich Wilhelm Nietzsche

Langue
Année de publication
1991
product-detail.submit-box.info.binding
(souple)
Nous vous informerons par e-mail dès que nous l’aurons retrouvé.

Modes de paiement

4,1
Très bien
6874 Évaluations

Il manque plus que ton avis ici.

Titre
Zmierzch bożyszcz czyli Jak filozofuje się młotem
Langue
Polonais
Publié
1991
Format
souple
Séries
Première publication
1888
Titre original
Götzen-Dämmerung oder Wie man mit dem Hammer philosophiert
Évaluation
4,05 sur 5
Description
"Zmierzch bożyszcz" to polemika z 1889 roku, w której Friedrich Nietzsche stwierdza, że stara prawda jest na ostatnich nogach. Filozof, posługując się mocnym językiem i głębokim przesłaniem, przeprowadza najbardziej niszczący atak na chrześcijaństwo w XIX wieku. Praca ta ma charakter ogólnego wprowadzenia do jego filozofii i krytykuje "bożyszcza" zachodniej filozofii i kultury, w tym koncepcje racjonalności sokratejskiej oraz moralności chrześcijańskiej. Napisana w czasie, gdy Nietzsche znajdował się u szczytu swoich możliwości, mniej niż rok przed początkiem szaleństwa, które ogarnęło go aż do śmierci w 1900 roku, stanowi wyjątkowy portret z jego późnego okresu. To źródło słynnego powiedzenia: "Co mnie nie zabije, to mnie wzmocni", emanuje prowokacyjną, kontrowersyjną retoryką, która zachęca czytelników do ponownego przemyślenia tego, co czczą i dlaczego.