Paramètres
En savoir plus sur le livre
Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej. Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia. fragment książki
Achat du livre
Dialektyka oświecenia, Theodor W. Adorno, Max Horkheimer
- Langue
- Année de publication
- 2010
- product-detail.submit-box.info.binding
- (souple)
Modes de paiement
Il manque plus que ton avis ici.
- Titre
- Dialektyka oświecenia
- Langue
- Polonais
- Auteurs
- Theodor W. Adorno, Max Horkheimer
- Publié
- 2010
- Format
- souple
- ISBN10
- 8361006850
- ISBN13
- 9788361006855
- Séries
- Mots clés
- Nonfiction, Sciences sociales, Art / Culture, Sciences politiques & Politique, Thématique philosophique, Art, Politique, Littérature allemande, Culture et Société, Sociologie, 20e siècle, Cadeaux pour papy, Théories scientifiques, Critique, Modernisme, L'Âge des Lumières, Société et politique, Théorie critique, Dialectique, École de Francfort
- Première publication
- 1944
- Titre original
- Dialektik der Aufklärung
- Évaluation
- 4,1 sur 5
- Description
- Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej. Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia. fragment książki